Hayırsız olan dostlarınız var mı yoksa sizde onlara mı uyuyorsunuz?

Hayırsız dost dediğin, insanın sırtındaki yüktür. Neden onlara uyup da kendimi aşağı çekeyim ki? Bizim lügatımızda "hayırsızla yoldaş olmak" yok. Zamanında etrafımızda kalabalıklar oldu elbet ama baktım ki hepsi iyi gün dostu, menfaat peşinde. E ben de haliyle kapıyı usulca, ama bir daha açılmamak üzere dışarıdan kilitledim. Şunu çok net anladım şu hayatta: İnsanın ailesinden başka gerçek dostu, düşenin elinden tutacak başka canı yokmuş. En azından kendi kanımdan olanın ne olduğu belli, sırtımı kime yasladığımı biliyorum. O yüzden gereksiz kalabalıklara, sahte yüzlere hiç lüzum yok. Ailem bana fazlasıyla yetiyor, gerisi de kendi çaldığı masalda oynasın.