Elim o kadar açık ve cömertim ki, artık kendimi enayi gibi hissetmeye başladım, sizce bu enayilik mi?

Öncelikle Günaydın.
Bu huyunuzu kötüye yoranları tespit konusunda zorluk çekmemeyi öğrenirseniz.
Ve bu kişilerin art niyetlerine tarafsız gözle bakmaya başlarsanız kimin hak ettiğini , kimin hak etmediğine sağlıklı karar verebilirsiniz.
Günün sonunda aynı şeyler tekrara düşmezsiniz.
Bunu yaşatan en yakınınız olsa bile üzülen siz olduğunuz için tavır koymak zorunda olduğunuza karar vermelisiniz.
Başka yolu yok.

Her şeyin fazlası zarar ama hem kendini zora düşürebilir hem de buna alıştırabilirsin yapma. Bu çok fazla yapacak bişey değil. Yeri gelir o alır yeri gelir bazen sen alırsın oluru budur.

Ben de severim yakınlarımda bulunanları ufak da olsa sevindirmeyi bu şekilde. Bence enayilik ile alakası yok, ne güzel yapıyorsun.

Kendi maddiyatını daha tam güvene alamamışken bunu yapmak evet yüksek düzey enayilik, ama maddiyatı güvene alanların keyfine kalmış.

Cömert olduğun kişiler sonradan hak etmediğini düşündüğün birine dönüştüğü zaman daha çok enayi gibi hissedersin. Dengeli ol herkese.

Eğer bu gönlünden geliyorsa enayilik olamaz ama sırf birilerinin takdirini kazanmak için yapıyorsan net enayilik

Ben de çok cömert biriyim. Fakat aynı karşılığı göremiyorum.

Biraz para harcama muslugunu kıs bence

İyilik yap denize at gün gelir seni bulur

Değmeyecek kişilere elini uzatma