Geçmişteki haksızlıkları, dost kazıklarını ve rezil olduğun anları kafaya takmayı nasıl bırakırsın geçmişi çok düşünür müsün?

Ben çok takıyorum, en nefret ettiğim huyum. Keşke umursamaz bir insan olsaydım. Mesela geçmişte yapılan haksızlıkları, dost kazıkları, tartışmalar, kavgalar, söylenen yalanlar, rezil olduğum veya öyle olduğunu düşündüğüm anlar, dedikodular, kötü anlar o kadar kafama takıyorum ki; keşke şöyle olsaydı, keşke bunu demeseydim, keşke şunu tanımasaydım, keşke bunu yapmasaydım, keşke o an şöyle deseydim falan filan, keşkelerle dolu ve 'geçmiş geçmişte kaldı' diyemiyorum maalesef ve ruh halime yansıyor. Bunun bir çözümü var mı, ya da aramızda benim gibi olan?
Geçmişteki haksızlıkları, dost kazıklarını ve rezil olduğun anları kafaya takmayı nasıl bırakırsın geçmişi çok düşünür müsün?
Cevapla