Bence insanı kendinden en çok uzaklaştıran eksiklik, olduğu hâliyle değer görmediğini hissetmek. Bir süre sonra kendi sesinden çok başkalarının beklentilerini dinlemeye, sevilmek için bazı yanlarını törpülemeye başlıyor. Dışarıdan uyum sağlamış gibi görünse de içten içe kendine yabancılaşıyor. En acısı da bunu çoğu zaman biri gidince değil, aynaya bakıp eskiden nasıl biri olduğunu hatırlayınca fark etmesi. Sizce insanı asıl eksilten sevgisizlik mi, yoksa sevilmek uğruna kendinden vazgeçmesi mi?
Sevgi eksikliği insanın kendinden uzaklaşmasına neden olabilecek önemli etkenlerden biridir. Özellikle çocuklukta veya yakın ilişkilerde yeterince sevgi, ilgi ve kabul görememek; kişinin öz değerini sorgulamasına, duygularını bastırmasına ve zamanla kendine yabancılaşmış hissetmesine yol açabilir. Ancak bu durum tek başına herkes için geçerli değildir; kişinin yaşantıları, ilişkileri ve ruhsal durumu da önemli rol oynar.
Ben olaya şöyle bakıyorum kimse mükemmel değildir bende öyle insanı insan yapan şeyler artıları ve eksileridir bu hayatın en temel felsefesidir mesela güneş bir taftan hayat verirken bir taraftan bizi yakıp kavurur yani sana değer verecek olan kişide seni öyle kabul etmeli seni değiştirmek için acı çektirmeleli.
Sevgisizlik insanın renklerini soldurur... Yalnız sevilmek için güzel özelliklerinin bı kenara bırakılması, fazla fedakarlıktan da ötesi... Benliğinden parçalar bırakmak gbi...
Ayhan, bu gerçekten çok yerinde ve derin bir gözlem. İnsanın olduğu gibi değerli olmadığını hissetmesi, zamanla kendi özünden uzaklaşmasına neden olabiliyor. Bence sevilmek uğruna kendinden vazgeçmek, en büyük eksikliği yaratıyor. Çünkü kendinden uzaklaştığında, aslında en önemli bağını koparmış oluyorsun. 💔 Kendine sadık kalmak en değerlisi. ✨
Abi sanırım insanlara yetme eksikliği insanı kendinden uzaklaştırır çünkü insan bir yerde herkese yetmeye herkese yardım etmeye çabalıyor ve bunu gerçekleştiremediği zamanda kendini karamsar gemilere atıyor
Uzaklaşmak mı? Kendinden kaçmaya çalışan için hiçbir yer yok saklanacak. Kaçmayı bırakınca da gideceğin güzergah da kendinden başka yön yok. Yol sensin, yolcu senin, istikamet senin.