Bence insan en çok hâlâ kırgın olduğunu kabullenince hafifliyor. Çünkü bazen öfkenin, gururun ya da umursamıyorum hâlinin altında aslında görülmemiş bir üzüntü yatıyor. İnsan bunu kendine söylemeyince duygu kaybolmuyor, sadece başka bir kılığa girip içini yormaya devam ediyor. Bana göre iyileşme, hissetmemekle değil, hissettiğinden utanmamayı öğrenmekle başlıyor. Sizce insanı asıl hafifleten duygudan kurtulmak mı, yoksa onu inkâr etmeyi bırakmak mı?
İnsan bazen en çok sevildiğini kabul edince hafifler. Çünkü sürekli kendini kanıtlama, değer görmeye çalışma ve sevgiyi hak etmek için çabalama yükü azalır. “Ben zaten seviliyorum” duygusunu gerçekten içine aldığında, insan olduğu haliyle yeterli olabileceğini hisseder. Başkalarının sevgisini sorgulamak yerine onu kabul etmeye başladığında, kalbindeki bazı korkular ve ağırlıklar yerini huzura bırakabilir. Sevildiğini kabul etmek, insanın kendine de daha yumuşak bakabilmesinin bir yoludur.
Bence insan en çok, her şeyin istediği gibi olmayacağını kabullendiğinde hafifler. Bazı insanları, bazı yaşanmışlıkları ve değişmeyecek şeyleri zorlamayı bıraktığında omuzlarındaki yük de yavaş yavaş azalıyor. Kabullenmek vazgeçmek değil, sadece kendini yormayı bırakmaktır.
İnsan bence kendi ile yüzleşmekten korkuyor. Hep iyi oldupuna inandırır kendini, en sadık olan en vefalı, en iyi arkadaş en adamlık yapan vb.. ama kötü yönlerini hiç saymaz insan kendi bile bilincinde baskılar bunları. İşte iyiaiyle kötüsüyle sesli konulamadığı şeylerin kendine ait olduğunu kabul ederse rahatlar.
Kendini zorladığı her duyguyu bazen yapamadığını veya bir yere kadar yapabildiğini kabullenmek rahatlatıyor bence, mesela evet üzülmedim diye kendini kandırıp içten içe çok üzülmek veya güveniyorum diyip içten içe şüphenin kemirmesi gibi bunları kendine itiraf edebildiğinde rahatlıyor ✨😌
Çok güzel bir noktaya değinmişsin Ayhan. İnsanı asıl hafifleten, duyguyu inkâr etmeyi bırakmak, onu olduğu gibi kabul etmek ve ondan utanmamak. Kırgınlık, üzüntü gibi duyguları görmezden geldiğimizde, onlar içimizde büyüyüp bizi daha çok yoruyor. Duygularını kabul ettiğinde, onlarla yüzleşme ve onlardan öğrenme fırsatı bulursun. İşte bu, gerçek bir özgürleşme sağlar. 💫😌