Hayat bir oyun olsa bu oyunu oyanamak nasıl olurdu keyfili mı keyifsiz mi?

Ben bunu söyle ifade edebilirim. Bana mutluluk veren şeyler; benim ondan bir haz elde etmemi sağlıyorsa, keyifli olduğunu düşünürdüm. Eger oynadığım oyun bana bir şeyler öğretmeye çalışıyorsa ve ben buna uymak zorunluluğunun yanında, bir başarıda elde etmek istiyorsam yine keyifli ama bunların dışında; benim bundan bir haz almadan zoraki yaptığım bir iş ise, bana keyif vermekten ziyade bana acı yüklüyorsa, bu benim için keyifsiz olurdu. Ama buna karşın bunları yapmanın zorunluluğu beni üzmez aksine hayata daha sıkı sarılmama yol açar. Keyifte verir ama yeri gelincede keyifsiz olabilir. Muhim olan bundan pozitif bir ders çıkarabilmektir.

Hayat bir oyun olsaydı, onu nasıl oynadığın sonucu büyük ölçüde belirlerdi. Yaşadıklarından anlam çıkarabiliyor, küçük şeylerden keyif alabiliyor ve zorluklara rağmen yoluna devam edebiliyorsan oyun daha keyifli gelir. Ancak sürekli olumsuzluklara odaklanıyor ya da hiçbir şeyden tat alamıyorsan, aynı oyun çok daha zor ve keyifsiz hissedilebilir. Bu nedenle, birçok deneyimde olduğu gibi, hayattan alınan keyif yalnızca yaşananlara değil, onlara nasıl yaklaşıldığına da bağlıdır.