Hayatın bir simülasyon oyunu olduğunu öğrenseydin, oynamaya devam eder miydin, yoksa oyunu bitirir miydin?

Eğer hayatın bir simülasyon olduğunu öğrenseydim, büyük ihtimalle bir an durur, içimdeki tüm duygularla baş başa kalırdım. Ama sonra... belki de her şeye rağmen oynamaya devam ederdim. Çünkü acı da gerçek hissettiriyorsa, gülümseme de sahiciyse, o oyunun içindeki ben, en az gerçek kadar gerçek olurdu. Sevdiklerimle yaşadığım anlar, hayallerim, kırıldığım yerler, iyileştiğim zamanlar... Hepsi oyunsa bile ruhuma dokundu. Gerçeği değiştiremem ama oyunu nasıl oynayacağım hâlâ benim elimde. Bazen bir illüzyonda bile gerçek bir hayat yaratabilirsin. Ve belki de en büyük direniş, oyunu gönlünce yaşamaktır.

Bu hayat zaten bir simülasyondan ibaret. Hakiki dünyaya, emanet olan bedenlerimizi ve ruhumuzu teslim ettiğimizde ulaşacağız