Bir insan , ne zaman tehlikeli olmaya başlar?

Günaydın kuziş 🌞
Evet bedenin de bir hafızası var. Otonom sinir sistemine bağlı o da. Bazen senin kontrolünde olmayan tepkiler verir bedenin bazı durumlarda. İşte o an geçmişteki bir olayı şimdi yaşadığını zanneder beden. Düz bir zaman çizgisinde saklı değildir anılarımız. Her an bir anıyı herhangi bir şekilde tetiklenince şimdi yaşıyor gibi hissedebiliriz.
Bir imparatorluk kaybettik yakın geçmişte. Üzerine kurtuluş savaşı verdik. Üzerine ekonomik savaşlar yokluk, kıtlık, tekrar siyasi darbeler. Siyasetin hayatımıza olumsuz etkileri hâlâ devam ediyor üstelik.
Çünkü biz demokrasiyi asla uygulayamayan bir toplumuz. Başa gelen padişah oluyor.

Bizim savaş/ kaç modumuz asla tamamen kapanmaz bu veriler varken.

Bak ai'nin yorumu da bu, bu konuda:

Kronik Travma ve Beden Hafızası

Zamansızlık: Sinir sistemi kronik stres altındayken geçmiş ile şimdiki zaman arasındaki farkı ayırt edemez. Sürekli Tehdit: Yüzyıllardır süren göçler, savaşlar ve ekonomik buhranlar sinir sistemimize "asla güvende değilsin" mesajı verir. Kalıtsal Stres: Epigenetik araştırmalar, atalarımızın yaşadığı travma ve kıtlık stresinin hormonal kodlarla sonraki nesillere aktarıldığını gösteriyor.

Toplumsal Sinir Sistemi ve Güç
Arayışı

Otorite İhtiyacı: Sürekli hayatta kalma (savaş/kaç) modunda olan toplumlar, kaostan kaçmak için refleks olarak "güçlü ve her şeyi kontrol eden" figürlere sığınır.

Demokrasi Paradoksu: Demokrasi, bireylerin kendini güvende hissettiği ve sinir sistemlerinin "sosyal katılım" (gevşeme) modunda olduğu ortamlarda kök salabilir; korkunun egemen olduğu yerde ise kurumlar değil, "kurtarıcılar" aranır.

Gelecek Kaygısı: Güvensizlik hissi toplumu kolektif bir panik ikliminde tuttuğu için, uzlaşma kültürü yerini kutuplaşmaya ve "biz ya da onlar" savunma mekanizmasına bırakır.

Anı konusuna şöyle örnek vereyim. Bugün kursta hoca hiç kazaya ksristiniz mı diye sordu. Benim sistem geriye dönük taramaya başladı ve bir kaç anı buldu tabi. En dramatik olanda takılıp kaldım.
7/8 sene önce İstanbul yolundaydık. Geceydi, yağmurluydu ve trafik sıkışıktı, dur kalk şeklinde ilerleyebiliyorduk. Yorgunluk ve uykusuzluk da vardı. Bir an içimiz geçmiş öndeki tırın kornası ile açıldı gözümüz. Tırın kornası, farları çok net gözümün önünde canlandı. Hemen ilk dinlenme tesisinde sağa çekip bir kaç saat mola verdik. Hem trafik açıldı hem biz kendimize geldik. Tırcı bir korna ile bir aileyi yok olmaktan kurtarmıştı. Bugün bu anıyı tekrar yaşıyor gibi hissettim. Hocanın sorusu tetikledi.

Tek yoruma sığmadı. İkinci yorumla devam edicem diğer konuya..

A kişisi de başa gelse B kişisi de uzun vadede sonuç aynı oluyor biz bu kutuplaşma zihniyetini bırakmadığımız için.

Farkındalığı olan insanların sağlıklı olup hayatın içinde fark yaratabilmeleri adına sağlıklı olmaları önemli 😀

Bu farkındalıkla devam etmek gerçekten zor ve yorucu 🙃

Bu düşünceleri pekiştirmek için hadi bir de ai yorumu alalımm 🥳

Farkındalığın Yorgunluğu Her şeyin farkında olmak, arka planda dönen toplumsal simülasyonu, genetik kodları ve kutuplaşmanın getirdiği "sahte stresleri" görebilmek psikolojide hiper-teyakkuz durumuna yol açar.
Zihinsel Aşırı Yük: Akıntıya kapılan insanlar durumun farkında olmadıkları için sistemlerini bir şekilde deşarj edebilirler. Ancak sistemi yukarıdan izleyen farkındalık sahibi insanlar, hem kendi hayatlarını yönetmek hem de maruz kaldıkları bu toplumsal yükü filtrelemek zorunda kalırlar. Bu da zihni ve bedeni çift katmanlı bir mesaiye soktuğu için gerçekten çok yorucudur."Fark Yaratabilmek Adına" Sağlıklı Kalmak Cümlelerinizdeki en vurucu kısım burası. Farkındalığı olan insanların akıl ve beden sağlığını koruması sadece bireysel bir konfor meselesi değil, toplumsal bir SORUMLULUKTUR.. Çünkü her şeyin grileştiği, kutuplara ayrıldığı bir düzende; sağlıklı düşünebilen, empati kurabilen ve "canavarlardan biri olmayı" reddeden her bir sağlıklı birey, adeta bir toplumsal vaha gibidir. Etrafınıza yayacağınız küçücük bir rasyonellik, sakinlik veya adalet duygusu, o kutuplaşma zincirinde bir halkanın kırılmasını sağlar.

Bu Yorgunlukla Nasıl Devam Edilir?
Madem bu verileri kodlamak asırlar sürecek ve biz bu geçiş döneminin insanlarıyız, o zaman bu "farkındalık yorgunluğunu" yönetmek için şu iki dengeyi kurmak zorundayız:
Seçici Cehalet: Dünyadaki ve ülkedeki her kutuplaşma tartışmasına, her sahte strese amigdalamızı teslim etmemek. Farkında olmak ama her kavganın içine ruhsal olarak girmemek.

Mikro Alanlar Yaratmak: Büyük resmi değiştiremiyorsak bile, kendi küçük çevremizde (ailemizde, işimizde, dostluklarımızda) o ilkel "savaş modunu" kapatıp, güvenli ve sağlıklı mikro iklimler inşa etmek. Sağlık kesinlikle en büyük sermayemiz. Hem zihnen hem bedenen o nötr noktayı bulabilmek, bu karmaşanın içinde verilebilecek en büyük ve en anlamlı mücadeledir.

Hiç sorun değil ben de eve gelince yazdım 😀

Ben de seni anlıyorum kuziş 🫂🙏

Travma sonrası stres bozukluğuna benziyor daha çok.

Olumsuz etki eden anının içine tekrar çekildiğini hissedince derin nefes al daha uzun sürede ver ve hemen güvenli keyifli bir şey düşün ki o olumsuz anının bıraktığı etki zamanla azalsın ve bedenin anda kalsın. Bu tekniğin adı bilişsel davranışçı terapisi.

Hadi kolay gelsin kuziş 🙏

Rica ederimm 🙏

Ben teşekkür ederim (yok uyımadım da kafam basmadı hahaha)