Neden bu kadar üzgün ve çaresiz hissediyorum, ne yaptığımı bilemiyor muyum?

Benzer duyguları ben de yaşadım. Bazen bakış açısını değiştirmek gerekiyor veya başka bir insana dönüşmek gerekebiliyor. İçerisindeyken insan bunu göremiyor.

Bir çok şeyi kabullendim artık. Yapmam gerekeni yapıyorum ve fazlası için kendimi zorlamıyorum. Elinden geleni yaptıktan sonra suçluluk ve çaresizlik hisleri peşini bırakıyor zaten. Mesela farklı bi açıdan bakıyorum. Artık bana göre insan yetersiz ve çaresiz değil. Çevre, aile ve koşullar o insana öyle hissettiriyor.

Kendimizde eksiklik olarak gördüğümüz şeyler başkalarının eksikliği bizim değil.