30 yaşında hiç sevgilisi olmamış erkek mutlaka çirkin ve problemli midir?

Düşünmek zorundayız. Çünkü kitabımız, bizi en az bu konuda da yüz kez ikaz etmiş. Hiç düşünüp akıl etmez misiniz. Ders almaz mısınız, diye sürekli bu durumu vurguluyor.
He bu şekilde düşünen insanlar, bu dünyada değerli mi, asla değil. Hatta muhtemelen saf yerine de koyarlar. Ama asıl kazanan, dünya hayatından sonra ortaya çıkacak. Ben takılmıyorum. Evlenemedim, olsun. Her önüne gelen soruyor, hadsizce halbuki bunu soran adam.
Kızı olsa bana vermez, krediyle (haramla) mal mülk sahibi olmadım diye. Boş yapmaya gelince bir numaralar. İnsan mertebe, mertebedir.
Bir deyiş vardır, hani.
Lafa bakarım, laf mı diye.
Söyleyene bakarım, adam mı diye.
Bu kısma uyuyor, olsun varsın. Bu dünyadan yalnız gidelim. Kabrede yalnız girmeyecek miyim. Ne gelecek benimle, herkes ve her şey dışarıda kalacak. Amelin dışında der, esenlikler dilerim.

Ben burada çok takılmıyorum. Ben değilimdir o. Hafta sonları bi kaç saat girerim. Her gördüğün sakallıyı, dedeniz sanmanız da ayrıca komik.

Hiç gözlük takmadım. Gözlük kullanmam. Gözlerim ela yeşil karışımı bişey. Yani karavana, o sakallı ben değilim. 😱

Varız ama azız. Dini konu diye bişey yok. Yaşamın kullanım kılavuzu olarak bakıyorum ben olaya. Türkçesini okudum, satır satır. Yazılan hiç bişey bizim kötülüğümüz için değil. Önemsemediği bir varlığı neden uyarma gereği duysun bir yaratıcı. Diğer dinlerin bozulmayan kitaplarında da aynı uyarılar yapılmış. Din meselesi değil, doğru aslında tek. Biz insanlar, eğip bükmeyi seviyoruz. Aynı kökümüzün iki insana dayanması gibi. Bu bilgilerde on emire kadar iniyor. Ve kaynak aynı, yaratıcı.

Şu anda dışarı çıkmam gerek. Ama akşam sakin vakitte isterseniz. Sohbet ederiz. Genel geçer şeylerden.

Siz bilirsiniz. Sağlıcakla kalın.