Varlığınızı hissettirebiliyor musunuz?

Bence insanın varlığı sesiyle değil, yokluğunda bıraktığı boşlukla anlaşılır.

Ben girdiğim ortamda en çok konuşan olmak istemem. Ama biri "Bu işi ona emanet edebiliriz." diyorsa, işte o cümle benim imzamdır. Vefa, güven ve samimiyet; "Ben buradayım." diye bağırmaz. Sessizce yerleşir insanın karakterine.

İnsan, herkese kendini sevdiremez ama herkese nasıl hissettirdiğini seçebilir. Benim niyetim de unutulmaz olmak değil; güvenildiğinde ilk akla gelen, düştüğünde aranan, yokluğum hissedildiğinde "İyi ki vardı." dedirten biri olabilmek. Çünkü iz bırakanlar, en çok gürültü çıkaranlar değil; en çok gönülde yer edenlerdir.

Evet. İnsanlarla sağlıklı ve samimi ilişkiler kurmaya özen gösteririm. Bu nedenle çevremde, ihtiyaç duyulduğunda aranan ve varlığı hissedilen biri olduğumu düşünüyorum. İnsanları dinlemeye, destek olmaya ve yanlarında olduğumu hissettirmeye önem veririm. Kurduğum güvene dayalı ilişkiler sayesinde hem ailem hem de arkadaşlarım tarafından değer verilen ve fikirlerine başvurulan bir insan olduğumu söyleyebilirim.

Evet varlığımı hisseden insanlar var. Ama ben olabildiğince hayalet olarak kalmayı tercih ediyorum. Umarım öldüğümde bile ne arkamdan üzülen olur ne de bir izim kalır.

Pamuk prensese sormuşlar bi öpücükle nasıl uyandın diye, uyanmasam daha çok öpeceklerdi 😂😂😂

Evet hissettirim.. gerçekten bir şekilde hayatımda aldigim insanlar bu duyguları gayet net hisseder :))

Alma verme dengesi vardır
Bu dengeyi korumak gerekli
Biraz hüzünlü bir görsel gibi geldi

Abla vefalı bir insanım birine bir borcum varsa öderim Allah'ın izniyle 🥰☺️

Evet. Hissettiririm. Hissetmeyi de severim. 😉😎