Sizce sizi yalnızlaştıran asıl şey ne, neden bu kadar yalnız hissediyorsunuz?

Beni yalnızlaştıran asıl şey, dışarıdaki o kalabalıklar ya da hayatımdaki insanların eksikliği değil; bizzat bu dünyanın kendi acımasız ve yapay şartları. Ne kadar çabalarsak çabalayalım, dünya insanı eninde sonunda kendi yalnızlığına itiyor. Çünkü bu varoluşun en değişmez kuralı bu: Nasıl ki bu dünyaya tek başımıza, tamamen yapayalnız adım attıysak, günün sonunda o son kapıdan da yine öyle, tek başımıza çıkıp gideceğiz. Bu yüzden hissettiğim yalnızlık aslında bir çaresizlik değil; insanın özünde taşıdığı o kaçınılmaz ve en yalın gerçeğin ta kendisi.

Beni yalnızlaştıran asıl şey, insanların gerçek yüzlerini ve gerçek amaçlarını çok çabuk fark etmem. Bu iki yüzlülüğü görmezden gelemiyorum; içime atmak yerine tepkimi ortaya koyuyorum. Bu durum da çoğu zaman insanların hoşuna gitmiyor ve zamanla araya mesafe girmesine neden oluyor.

Beni kimse anlamıyor