İyi niyetler yozlaşmaya mahkum mudur 🤔?

Bu soruyu görünce aklıma geldi. Son zamanlarda iyi niyet beklentisini kibir olarak saymaya başladı sayın sosyal medya algoritmam. Başına kötü bir şey geldiğinde “bana bunu nasıl yapar” demek kibire yenik düşmekmiş. Niye? Yaparmış çünkü sen kimmişsin o kötüyse sana da yaparmış. Yine iyi insanların ‘kibri’ olmaması gereken bi boyutta karşılanıyor ve kötü insanlar ise zaten kötü dokunmayın onlara gibi bir yerden geliyor bu sesler. Aynen gerçekliği kabul ettiniz şimdi yastığın altındaki muskayı buldunuz “o kim ki bunu yapıyor” diye sormayı hadsizlik saydınız. Bir gerçeği böyle çirkin dille öğretemezlerdi

İyi niyetler yozlaşmaya mahkum değildir, fakat bu bencil dünyada ağır bir bedel ödemeye mecburdur. Sorun iyiliğin saf doğasında değil, onun korumasız kalmasındadır; çünkü defalarca sömürülen ve karşılık bulamayan her saf adım, zamanla insanda bir öfkeye ya da kabuk bağlamış bir şüpheye dönüşür.

Aslında yozlaşan niyetin kendisi değil, o niyeti tek başına ayakta tutmaktan yorulan insanın direncidir çünkü iyilik bir defalık masumiyet değil, her gün yeniden seçilmesi gereken yorucu ve bedelli bir duruştur.🌷🥹

İyi niyetinizi bile isteye ısrarla ziyan ediyorlarsa bir yerde yozlaşıyor diyebiliriz yine de o duruşu korumayı bilmek önemli.

Sanalda tanıdıklarım gerçekte karşıma çıktı. Daha yeni bir örneğini daha yaşadım.

Tüm iyi niyetime rağmen ısrarla yara alıyorum.