Gerçek bir uyum gerçekten ulaşılmaz mıdır yoksa ulaşılmaz olana çekilip onun esiri olan insan mıdır?

Esasen insana çekici gelen pek çok şey var... Koku , ses, güzellik, hal ve hareketler, enerji ve aura... İmkansızlığın cazibeside var elbette..
Fakat kişi ne zaman durup ne zaman devam edeceğini kendisi belirler , bir noktadan sonrasını kontrol edemesede bile .. Şey gibi dünya ve diğer gezegenlerin etkileşimi gibi... Yani merkezden kaçmaya calışırken gezegenler , güneş onları kendine doğru çekiyor... Belkide bir noktada artık kontrol edilemeyen duygular ya da hisler akışa uymak zorunda... ya bu uğurda dağılacak ya da kendi etraflarında dans edeceklerdir...

İnsanlarda böyledir oksijen , karbon , hidrojen, kalsiyum , fosfor ve iz elementleri bunlar kendi başına insan oluşumu için gereken bazı elementler... Lakin bu yapının kimyasal olarak estetikliğini bir tarafa bırakırsak hepsinden öte bunlara renk katacak bir şey gerekiyor yani bütünleştirici bir şey belkide pek çoğunun aradığı ama bulamadığı ve yahut rastgele denk geldiği bişi...

Her halükarda bulan ve bulmayan bir noktada mutlu ve mutsuz... Yani mükemmel bir uyum sonsuza kadar sürmez bu termodinamik olarakta mümkün değil... Kapalı bir sistemde entropi artar yani düzensizlik... Biliyorsun değerli kuziş... Mükemmel uyum yok fedakarlıklar var her güzel şey gibi... umulurki insanlar eşit derecede fedakarlıklar yapar ama bu da doğru değil... Her zaman biri daha cok sever , biri daha cok üzülür ve biri daha cok yıpranır... Belkide işin özü o kaybedilen şeylerin bir şekilde , kaybeden kişi tarafından dengelenmesi ya da yerine konulmak istemesi durumu vardır...

Cok konuştum gene ehheeh hakkını helal et kuziş yav..

Genel olarak cevaplayacağım soruyu, kişi ya da ilişkisel anlamda değil.

Ben anladım ki bi şeye ulaşmak sorumluluk istediği için insan sürekli ondan kaçmaya, ulaşılmaz olana koşmaya çalışıyor, nedeniyse çabalıyorum hissi vermesi. Kafanda kusursuzlaştırıyorsun öyle mükemmel ulaşılmaz bi yere oturtuyorsun ki o kişiyi veya şeyi, daha da uzaklaşıyor ulaşması daha da zorlaşıyor. Bu şekil davranmak oturup kös kös bekliyorum dedirtmiyor çünkü bunu anlayınca zaten depresyon başlıyor.

Gerçekçi bi şekilde hedef yola girmek gerek ilişkisel anlamda gerek mevcut durumda daima işe yarar

Hayat devam ederken kendimizi de inşaa etmemiz lazım nereye kime uygun olduğumuzdan emin olamayız sadece hesap yapıp olasıkları artırabilmek, melek değil kimse saf sevgi yerine hesaplı bir sevgi alışverişine bakar herkes

Gerçek bir uyumun ulaşılacak bir hedefi yoktur bence. Belki de vardır da sonradan kalmamıştır. Uyum biyerlerde kaldıysa sıkıntı zaten.

İkiside yanlış.

Olur uyumluyum