Erillik neden günümüzde sadece sert olmak ve duygusuzluk olarak algılanıyor?

Erillik günümüzde çoğu zaman yanlış anlaşılabiliyor. Sert olmak ve duygusuzluk gibi gösterilmesi aslında eksik bir bakış açısı. Oysa erillik sadece güçlü ve dayanıklı olmak değil, aynı zamanda duygularını anlayabilmek ve gerektiğinde kontrol edebilmektir. Yani duygusuzluk değil, denge ve olgunluk daha doğru bir tanım olur.

insanlar artık dinini unuttu, her şeyi dış kabuğundan ibaret sanıyor. Bugün erillik dendiğinde akla sadece vurup kırmak, sertlik ya da duygusuz bir duvar olmak geliyorsa, bu tamamen köksüzlükten ve cehaletten kaynaklanıyor.
Şöyle söyleyeyim; asıl mesele, insanların kendi özünü, dinini gerçekten bilmemesi ve bunu öğrenmek için de hiç ehemmiyet vermemesi. Kulaktan dolma bilgilerle şov yapıyorlar. Halbuki bizim inancımızda da geleneğimizde de ölçü çok nettir: Yeri geldiğinde, hakkı savunurken ya da bir adaletsizliğe siper olurken çelik gibi sert konuşur, dimdik durursun. Bu zaten erkekliğin, asaletin gereğidir; orada geri adım atılmaz. Ama hayatın geri kalan ezici çoğunluğunda asıl güç yumuşak huylulukta, şefkatte ve merhamettedir.
Duygularını gömen, nezaketi zayıflık sananlar aslında kendi içlerindeki korkaklığı ve acizliği maskeliyorlar. Kusura bakmasınlar ama her şeye höykürmeyi, kalpsiz bir robot gibi davranmayı erillik sananların yaptığı asalet değil, bildiğin odunluktur. Gerçek eril güç, hem adaletin kılıcı olmayı hem de sevdiklerinin sığınacağı en güvenli liman olmayı becerebilmektir. Benim düşüncem, benim doğrum budur; gerisi sadece boş gürültü.