Değiştin mi yoksa geliştin mi?

Ben geliştim. Uzun zamandır değişmem diyorum

Rabbimi, dinimi öğrendikçe her şey çok daha iyi, çok daha net oldu. Yani öyle "kendimi geliştirdim" falan gibi süslü, yapay kitap cümlelerine hiç gerek yok; içten gelen sesim neyse o. İnsan özünü kaybetmeden yönünü bulmalı. Ben de zamanla asıl durmam gereken yeri, kime ve neye değer vermem gerektiğini yaşayarak anladım. İnancımı, dinimi daha doğru dürüst öğrenmeye başladıkça hayatımdaki o gereksiz kalabalıklar, anlamsız gürültüler kendiliğinden ayıklandı zaten. Bu bir yarış değil ki adına gelişim deyip duralım; bu düpedüz bir duruş meselesi, bir farkındalık. Çizgimi sabitledim, eğilip bükülmeden, kimseye eyvallah etmeden dimdik yürümeyi seçtim. Yeri geldiğinde kendime de hayata da hafif bir tebessümle, o asil ve ağırlığı olan mizahla bakmayı bilirim ama çizgimi aşana da asla geçit vermem. Sözün özü, benim düşüncem tam olarak şu: İnsan ne kadar çok şey bildiğiyle değil, inancının arkasında ne kadar hakkaniyetle ve cesurca durabildiğiyle adam oluyor. Ben sadece temizlendim, ağırlaştım ve aslıma döndüm; o da bana fazlasıyla yetti.