Büyük konuşur musun?

Bence büyük konuşmak bana göre bir iş değil, hayır tabii ki. Şöyle söyleyeyim; büyük lokma yerim ama büyük laf etmem, çünkü günün sonunda o söz gelir insanı bulur, Allahu Teâlâ’nın gücüne dokunur. Hayatın ne getireceği belli olmazken, yarından eminmiş gibi ahkam kesmek hem vizyonsuzluk hem de haddi aşmaktır. Ben hayata karşı her zaman net, keskin ve dik durmayı severim; hakkaniyet neyi gerektiriyorsa lafımı esirgemem, cesurca söylerim. Ama bu özgüven, kendi sınırlarımı bilmediğim anlamına gelmez. İnsan ne kadar güçlü ve asil durursa dursun, yukarılarda bir yerlerde her şeyi gören bir irade olduğunu unutmamalı. Mizacım gereği koruyucu ve ağırbaşlı bir çizgim vardır, yeri gelir ince bir mizahla da taşımı gediğine koyarım ama iş ciddiyete ve inanca geldi mi orada dururum. Kendi iç sesimi dinlediğimde gördüğüm şey net: Gerçek asalet, ne söylediğini bilerek, haddini aşmadan, gururla ama kibirlenmeden yürümektir. Benim düşüncem tam olarak bu; iddialı yaşarım, lafımın arkasında dururum ama asla yaratıcıyla yarışır gibi büyük konuşmam. ☺️ 🙂

Konuşmamaya dikkat ederim kınadığın ile sınanırsın derler

Asla dediğin her şeyi yaparsın da işte bir tek "ağzına yaparım dediğin şeyi yapamazsın.

Valla konuşmamak. lazim ama yapmam dediğim şeyler var en azından fısıltıyla kendime soyluyorum:))

Asla yapmam dediğim hiç bir şeyi yapmadım, canım kendim.

Hayatın gerçeği. neyi yapmam dersen onunla sınav veriyorsun