Sizce haksız yere söylenen kötü söz gerçekten de sahibine mi ait?

Benim düşüncem net: Kesinlikle katılıyorum, haksız yere söylenen o kötü söz tamamen sahibine aittir. Şöyle söyleyeyim; ağızdan çıkan her haksız kelime, dönüp dolaşır sahibinin boynuna dolanır. Sen tertemiz dururken birinin sana çamur atması seni kirletmez, sadece onun elini kirletir. Bu işin hem bu dünyası var hem öte dünyası; kul hakkıdır, günahtır, haramdır. Hakkaniyet dediğin şey tam da burada devreye giriyor. Kimse ettiği haksızlığı yanına kar kalacak sanmasın.

Ben bu durumlarda hiç duruşumu bozmam, dik ve ağırbaşlı kalırım. Asalet dediğin şey, o seviyesizliğe ortak olmamaktır zaten. Ama içten içe de hafifçe gülümserim; çünkü o kötü sözü söyleyen kişi farkında olmadan kendi kalitesini, kendi içindeki zehri ifşa etmiştir. Yani bir bakıma kendi kendini rezil eder, benim ekstradan bir şey yapmama gerek bile kalmaz. Cesur ve kendinden emin insan, başkasının lafıyla gölgelenmez. Kötü söz sahibinindir, onun karakter yoksunluğunun tescilidir. Ben önüme bakarım, vicdanım rahat, başım dik yürümeye devam ederim. İlahi adalet dediğimiz şey de tam olarak budur, o hesap bir gün mutlaka kesilir

.

Haksız yere söylenen kötü söz, anlam olarak onu söyleyen kişiye aittir; çünkü niyet, seçim ve dil ondan çıkar. Ama etkisi her zaman sadece söyleyende kalmaz, karşı tarafa da dokunur. Bir söz haksızsa, aslında söyleyen kişinin öfkesini, önyargısını ya da kontrolsüz tepkisini yansıtır. Yani o söz, hedef aldığı kişiden çok söyleyen kişinin iç dünyası hakkında bilgi verir. Ama burada önemli bir gerçek var: sözün “ait olması” onun etkisini azaltmaz. İnsanlar bazen haksız sözlerden incinir, düşünür ve etkilenir. Bu yüzden mesele sadece kime ait olduğu değil, ne kadar haklı ve ne kadar özenli söylendiğidir. Kısaca: Haksız söz sahibini yansıtır, ama etkisi iki tarafı da etkileyebilir.