Yaptıklarımı birine anlatmayınca sanki hiç yaşanmamış gibi hissetmek normal mi?

Yaptığım şeyler hobiler falan anlatıyorum çünkü yoksa yaptığıma inanmıyorum

Sen de öyleyse nasıl ilginç mq

Zihnin sana da saldırıyor mu? Yalnızken yaptıklarına inanmıyor musun mesela

Kimseye güvenmemek mı normal

Bence alakssi yok zihnimin bı ihtiyacı

Değil ama benim ihtiyacım yani güvenmeye güvenmeye bu ihtiyaç nasıl olacak?

Güven ihtiyaci da var anlatma ihtiyaci da var şimdi geçmişte herkese anlatmış da olsqm zihnim kendini anlatmsta alışık benim kadınlar sosyal canlılar o sebeple bu çelişkili bı durum bıraz. guvenecegini ararken bı yandan herkese carlayip anlatmak da olmaz

Ama paylaşmak isteği çok acil oluyo insanda yine de kimseye guvenemeyince bu frenleniyo

Bu da çelişki işte sanki anlatmadikca günlerim. bosa geciyo kendi kendime önceden de bı şey yapamazdim ona rağmen bukadar yalnizm

Ya ne bileyim normal Flortlesmek gibi değil de boylr sanki kendimi biriyle beraber yuceltesim var

İşte yaptıklarımı yüceltmek istiyorum ki yaptığımın farkına varayım karşıdaki dinlesin

Ne tür bı istek bu cidden bilmiyom ego tamiri gibi bişey mi anlamadım ya normal flört getirsen anlatmam ona belki çünkü geçici biri anladın mu

Belki normal flörtlere de anlatirim da insanlar yaptıklarına kötü bakacak diye korkuyorum bı yandan sanki biri diyecek ki senin hayatını skm dicek gibime geliyor doğru düzgün flortum bile olmadı ya

Cidden korkum var ama ben iyi niyetle saf niyetle sadece yaptıklarımı yüceltmek istiyorum ya anlattigim kişi moralimi bozarsa? Yaptiklarimi yuceltirken destek olmazsa

Çünkü cidden anlatan biriyim ve çok laf yedim onyargi yedim kötüler cikti

şu an anlattığım biri var aslında geçmişten bı erkek ile anlaastim gibi derdin skimde degl anlat gitsin diyo gerçi ama ben sadece yaptıklarımı o gün neler yaptığımı hissetsem bana yeter cidden tek istediğim bu tek korkum da laf yemek

Laf yicek bı şey yok ama? Sadece hobilerimi anlatcam birisine mesela. ama yine de çok korkuyorum travmalarımdan dolayı laf yemekten

Hobilerimi anlatcam bunda ne ozgucensizlik var onaylatmak var anlatmak paylaşmak istiyorum sadece ama bundan bile temkinliyim

Aslında korku değil bı çeşit igrenme. mesela şöyle düşün ben saf niyetle kendi hayatımı yuceltiyorum o özgüvenim var ama biri gelip kötü bı şey diyor benim yüceltme misyonu varken mesela öyle iyi hissediyorken günüm güzel. geciyoken kötü olmaz mı? Bu yüzden flört bile yapamıyorum igreniyorum sanki ya tepkilerden garantici biri oldum çıktım korkak saniliyorum ama

Tamam varsın o zaman da kötü bı şey desinler ama ben nasıl yüceltmeye özgüvenli kalmaya devam edicem moral bozulunca? Bu benim denemediğim bı şey hep garantici ilerledim , anlattıklarımdan da laf yedim

Dedim ya, yaşadıklarım yüzünden ama normalde garantici biriyim

Yani özgüvenle. garantici olmak farklı elbette ama garantici ilerlerken gayet ozguvenliydim şuanda bı geçiş yapıyorum kendimce deneme yapmak istiyorum bakalım egolu olunca kendimi yuceltince nasıl olacak hayat?

Çünkü bu şekilde sıkılmaya basladim

Etkilenmemek istiyorum özgüven ile anlatmanın alakası yok bence sadece anlattıkça özgüven kascam ama artık etkilenmemek için garantici olmayı bırakmam lazım dediğin gibi tepkilerden de korkmadan kendimi yuceltmenin egolu yaşamının yolunu bulmam alismam lazım aynen olumlama olabilir dinc dirençli kalmak olabilir bu şey

Evet ama ben mesela kendi basima ebde durduk yere kendimi aynaya bakıp ovemiyorum değerimi kendim. bilemiyorum kendimi sevmiyorum aslında o yüzden böyle çelişkili biri oldum
Bu açığı kapatmanın yolu olarak pozitif olmayı öğrenmeye yaklaştım hayata tutunmam gerek artık buraya kadar geldim

İşte ben kendimi sevmediğim için garantici iken bı yandan kendime zarar vererek herkese her şeyimi anlttim çok acı çektim bu yüzden. soyle düşün tek derdi kendini anlatmak olan birisi anlattıkça kendisine zarar vermiş ben normalde kişilik olarak garantici biriyim kendimi dış gorunusumu sevseydim böyle çelişkili biri olmazdım ama neyse ki biraz sevdim kendimi o yzuden artık ego ne bileyim direnç olumlama buna tutunmak istiyorum hakkım artik

Ben kendi başıma bı birey olamadim

Çünkü kendimden uzak durudm hep şimdi de birisi buldum aslında ama bu sfer şey düşünüyorum acaba ben nasıl inatla hayatımı güzel yaşarken birisine anlatirken mutlu kalmayı becericem? Ya uzerlerse yine

Bı şey olmaz herhalde öyle olabilirim ya anlatırım korkmadan yine özgüvenli olurum

Evet inadına güçlü olmak lazım , hobilerimi. anlaticam biri dicek o hobi mı mk iğrenç saçma dicek benim zihnim obsesif bı zihin okbm var benim o yüzden etkileniyorum hemen bı şeylere bagliyo hatta hobilerim yok olmuş gibime geliyor birisinin lafıyla hatta sadece anlatmakla bile o yüzden çaresiz hissediyorum ama alternatif çözüm buldum , önceki halimi anlatmak iyi geldi teşekkür ederim. ama cidden eskiden böyle hatta dün daha birisine resmen sadece film izliyorum dedim diye film hobim yok oldu zannetmiştim :/

Önceden çok flrt ederdim herkese her saat yaptgiimi anltirdim travma yaptılar bende

Bak birisine film izliyorum dedim sonra engellestik anlasamayinca şimdi ben bu durumu bile takıyorum çok kötü bı şey bunu aşmak istiyorum

Bu tarz düşüncelere inat harekete geçmem lazım inatla güçlü olmamlazim yoksa batiyorum

Ama kimse yok bı tek o dediğim çocuk var

Evet ama zihnim ısrarla diyor ki bunlar yok yapmiyorsun

Hatta çok uğraşıyor zihnim benle bunlar yok diyo eksiliyor hatta diyor

Niye burada durmuyosun?

Sana anlatmam merak etme