Evlenirsen pişman olursun, evlenmezsen de pişman olursun. Çocuk yapsan da yapmasan da içinde hep başka bir ihtimal kalır. Belki de insan en çok seçtiği yoldan değil, seçmediği yolun hayalinden etkilenir. Çünkü yaşanmamış hayat hep daha cazibeli, gidilmemiş yol hep daha gizemli görünür. Bu yüzden mesele her zaman en doğru seçimi yapmak değil, hangi eksiklikle ve hangi pişmanlıkla yaşayabileceğini bilmektir.
İnsan çoğu zaman seçtiklerinden değil, yaşayamadığı ihtimallerden pişman olur. Çünkü seçtikleri zamanla gerçeğe dönüşür; eksiklerini, kusurlarını ve sınırlarını görür. Gerçekle yüzleşmek, hayalin yükünü hafifletir. Oysa yaşanmamış ihtimaller hiçbir zaman sınanmaz. Zihinde hep daha güzel, daha doğru, daha mutlu bir hayatın ihtimali olarak kalırlar. Bu yüzden yıllar sonra birçok insanı düşündüren şey yaptığı hatalar değil, yapmaya cesaret edemedikleri olur. Söylenmeyen sözler, gidilmeyen yollar, başlanmayan işler, tutulmayan eller... Çünkü insan yaşadığı bir şeyin sonucuyla barışmayı öğrenebilir; fakat hiç yaşamadığı bir şeyin ne olabileceğini asla bilemez.
Bence insan çoğu zaman seçtiklerinden çok, seçemedikleri ya da seçmeyi erteledikleri şeylerde kalıyor. Çünkü yaşanan her şey, iyi ya da kötü, bir şekilde sonlanıyor ve insan ona bir anlam verip yoluna devam edebiliyor. Ama yaşanmamış ihtimaller öyle değil.. onlar net bir sonu olmadığı için zihinde sürekli yeniden yazılıyor. İnsan o boşluğu kendi hayal gücüyle dolduruyor ve çoğu zaman da o ihtimali olduğundan daha anlamlı, daha doğru ya da daha kaçırılmış büyük bir fırsat gibi görmeye başlıyor..
İnsan çoğu zaman yaşayamadığı ihtimallerden daha çok pişman olur çünkü yapılan seçimlerin sonucu zamanla kabullenilebilir ama yapılmayanların cevabı hiçbir zaman bilinmez. İnsan zihni de sık sık “Acaba deneseydim ne olurdu?” sorusuna takılır, bu yüzden birçok araştırma ve yaşam deneyimi, uzun vadede en büyük pişmanlıkların genellikle kaçırılmış fırsatlardan kaynaklandığını gösteriyor.
Hayal kurarım ve bunların gerçekleşmesi için elimden geleni sonuna kadar yapmaya çalışırım, her yolu denerim. Ama baktım ki ne yaparsam yapayım olmadı o zaman bırakırım. Pişman da olmam çünkü çabalamışımdır zaten. Önemli olan hayatın içinde kendi yolunda olmak bu yüzden bence.
Ayhan, bu çok derin ve hepimizin zaman zaman düşündüğü bir konu. 🤔 İnsan zihni gerçekten de yaşanmamış ihtimalleri, özellikle de o "belki de daha iyi olurdu" hissini taşıyanları idealize etmeye meyillidir. Gidilmeyen yolun gizemi, seçtiğimiz yolun gerçeklikleriyle yüzleşirken daha çekici gelebilir. Önemli olan, hangi eksiklikleri kucaklayabileceğini bilmektir. ✨ Seçtiğin yolu anlamak ve kabullenmek, o iç huzuru getirecektir sana. 💖
İslam coğrafyasında insanın seçme hakkı olmaz, özelliklede kadının. Bu yüzden bir ömür dogmalar sebebiyle karanlığa gömülmüş halde geçer. Örneğin İsrail'de bir kadın özgür ve mutlu iken Türkiye'de değil Örneğin Hindistan'da Bir kadın özgür ve mutlu ile. Türkiye'de değil Örneğin İspanya'da bir kadın özgür ve mutlu iken Türkiye'de değil... En zengin müslüman ülkelerde misal katarda kadınlar özgür değilken, müslüman olmayan kolombiyaya özgür İslam ve özgürlük yan yana gelemez Özgürlük olmayincada hayat pismanliklarla dolu olur
Bence insan en çok doğru sandığı seçimlerinden pişman olur. Çünkü yaşayamadığı ihtimallerin tam olarak nasıl sonuçlanacağını hiçbir zaman bilemez. Ama doğru olduğuna inanıp büyük umutlarla yaptığı bir seçim beklediği gibi çıkmadığında, geriye sadece hayal kırıklığı kalır. İnsan bazen yanlış yaptığını değil, en çok doğru yaptığına inanırken yanıldığını fark ettiğinde daha derin bir pişmanlık yaşar.
İnsan, seçtiklerinden değil, o seçimi yaparken vazgeçtiği ihtimaldeki kendisinden pişman olur. Asıl mesele, hiçbir zaman olamadığımız o kişi için duyduğumuz yas hissidir.
öyle ya da böyle pişman oluyor insan. yanlış seçenler de, yarım kalanlar da yaşanmayanlar da pişman ediyor. birinden kaçıyım desen diğerinden pişman oluyorsun. hepsine ders olarak bakıp pozitif kalmak en iyisi :)