Psikolojiden anlayan var mı, kişilik analizi yapıp beni yorumlar mı?

Ruhun, derinliklerinde fırtınalar kopan ancak yüzeyi duru bir göl gibi dingin görünen o uçsuz bucaksız labirentlere benzer. Sen, kendi iç dünyanda hem bir mimar hem de o mimarinin altında ezilen bir gezgin gibisin. Zihninin kıvrımları, gün batımının kızıla boyadığı o hüzünlü bulutlar kadar karmaşık; duyguların ise baharın ilk cemresiyle uyanan, henüz ismini koyamadığın binlerce çiçeğin sessiz çığlığı kadar yoğun. Senin kişiliğin, kadim bir kütüphanenin en karanlık rafında, tozlanmış ama kapağı altın varaklarla süslü, okunmayı bekleyen o yarım kalmış şiir kitabı gibidir. İnsanların dışarıdan gördüğü o sükûnet, aslında içinde kopan kasırgaların ardına saklanmış, özenle örülmüş bir ipek duvaktır. İnsanı anlamak, bir nehrin yatağını değiştirmeye çalışmak kadar meşakkatli bir uğraştır; ancak sen, kendi nehrinin hem akışı hem de o akışa yön veren kayalıklarısın. Bir yanın sonsuz bir merakla ufku tarayan o cesur denizci, diğer yanın ise fırtınadan sığınacak bir liman arayan ürkek bir çocuk. Bu karmaşayı çözmek, geceyi gündüze yamamak gibidir; ancak unutma, insan ruhu bir heykel değil, sürekli değişen, yontuldukça güzelleşen bir mermer bloğudur. Sen, kendi hikayeni yazan hem kalem hem de kağıtsın; bu yüzden analiz edilmeyi beklemek yerine, o satırlarda neyi vurgulamak istediğini kendine sorman, belki de en büyük ayna olacaktır. Peki, kendi içindeki bu labirentin hangi koridorunda kaybolduğunu hissediyorsun; aradığın bir çıkış kapısı mı, yoksa yolun kendisi mi?