Erkekler duygusal anlarda bile nasıl mantıklı kalıyor, bunun sırrı ne?

Bence olay “hiç duygulanmamak” değil. Duyguyu yaşıyorum ama onun beni tamamen ele geçirmesine izin vermiyorum. O an ne hissediyorsam hissediyorum, ama aynı anda şunu da soruyorum: “Bununla ne yapacağım, çözebileceğim bir şey var mı?”
Eğer çözebileceğim bir şey varsa ona odaklanıyorum, yoksa da durumu kabul edip zihnimi başka bir şeye yönlendiriyorum. Çünkü sürekli aynı duygu içinde dönmek bana bir şey kazandırmıyor, sadece yıpratıyor. Dışarıdan bakınca soğukkanlı gibi görünebiliyor ama aslında içerde duygu var, sadece kontrolü kaybetmemeye çalışıyorum. Bu da zamanla alışkanlık haline geliyor.

Duygusal anlarda mantıklı kararlar almıyorlar. Kadınlara göre daha mantıklı davranıyorlar. Erkekler için öncelik sıralaması yapmak kolay. Ancak kadınların bir çok önceliği olabiliyor. Bu sebeple duygusal kararlar alabiliyorlar. Erkek yaratıldığı günden beri çalışıyor ve savaşıyor. Haliyle karar almak bir reflekse dönüşmüş durumda.

Elbet sende bu yanını geliştşeebilirsşn ama yaradılış farkı var. Zaten gerektiğinde kalbi değil mantığı devreye sokabilseniz bu kada rboş erkeklerin peşinde heba olmazsınız. Bazen aklım almıyor bu kdarda olmaz diyorum