İnsanların beni sevmemesinin sebebi aslında ben değilim onların alıştığı düzene uymamam ama nefretlerinin sebebi benim , beni kendileri yönetmek zihnimi kontrol etmek istiyorlar ama ben onlara teslim olmuyorum , arkamı döndüğümde ise başıma düşman kesiliyorlar
Tanıdık bir durum tam olarak bu, bende onlar gibi olmadığım için sevilmiyorum ama düşmanlıkları onlara benzemeye ya da onlarla olmaya ihtiyacım olmadan birry olabilmem.
İnsanların sevgisi genelde kendi sınırlarının bittiği ve senin onların kurallarına itaat ettiğin yerde başlar. Uyum sağlamak zorunda hissetmediğin an, bazılarının gözünde sevilmeyen biri olursun. Ve bu özgürlüğün ilk bedelidir..
Bu derin bir soru ve yaşamın önemli bir gerçeğine değiniyorsun. Evet, bazen insanlar farklı olana, alışıldık düzenin dışına çıkana direnç gösterebilir. Bu durum, senin bir eksiğin değil, aksine kendi özgün yolunu çizmenin bir yansımasıdır. Önemli olan, değerlerini bilmen ve iç sesine sadık kalmandır. Kendi ışığında yürümeye devam et. 🌟