Kıskançlık doğuşan gelen bir his mi, yoksa sonradan mı insanin içine yerleşir?

Kıskançlık aslında tamamen tek bir nedene bağlanamaz. Temelinde insanın doğasında olan “kaybetme korkusu”, “değer görme ihtiyacı” ve “bağlanma” gibi duygular var. Bu yönüyle bakınca, tamamen sonradan öğrenilen bir şeyden ziyade, insanda doğal olarak bulunan bir eğilimden bahsedebiliriz. Ama bu duygunun nasıl şekillendiği büyük ölçüde sonradan yaşananlarla belirlenir. Aile ortamı, çocukluk deneyimleri, ilişkilerde yaşanan güven ya da güvensizlikler kıskançlığın şiddetini ve şeklini etkiler. Kimi insan bunu daha dengeli yaşarken, kimi daha yoğun hissedebilir. Yani kısacası kıskançlık, doğuştan gelen bir tohum gibi düşünülebilir; ama nasıl büyüyeceğini çevre, deneyim ve karakter belirler.

Kesinlikle değil. Kıskançlık gibi kavramlar içinde bulunduğun toplum ile sonradan kazanılan özelliklerdir. Bugün bir alman ve/veya Amerikan kıskançlığı ile Türk kıskançlığı aynı değildir. Ayrıca kıskançlık sadece cinsiyet ile de alakalı değildir. Konum, maaş vs de kıskanılabilir bizim toplumumuzda. Bu da sonradan kazanıldığının en bariz örneğidir.

İhanet gördükçe paranoyaklaşıp ihtimal verme doğrultusanda olan aşırı kıskançlık ve normal standart kıskançlık olmak üzere bence ikiye ayrılır

Doğuştan gelen bir durum bu. Kökeni çocukluk döneminde yatar ve ilk bilinç oluşmaya başladığı andan itibaren zihni ele geçirir.

Kıskançlık her insanin içinde dogal olarak bulunan ama yasadigi sosyal cevreye gore sekillenen ve dozu belirlenen bir duygu durumu bence.

Kişilik mizaç gibi özelliklerin doğuştan değil sonradan oluştugu düşüncesindeyim.

Kadınların erkeği kıskanmasıni anladım.. Kadınların kadınları kıskanmasıni da anladım. Bir türlü şu erkeği kıskanan erkeği anlayamadım

çoğunlukla genektir ve ölene kadar devam eder kıskançlık iyidir ben severim

Kıskançlık kadınların motoru gibi bir şey