Evet, bazı insanların yanında ister istemez çocuk gibi oluyorum. Kendimi rahat, güvende ve huzurlu hissettiğim insanların yanında içimdeki o küçük çocuk ortaya çıkıyor. Çünkü insan en çok yanında rol yapmak zorunda kalmadığı kişilerde gerçek hâline dönebiliyor. Özellikle babamın yanında hâlâ onun küçük kızıymışım gibi hissediyorum. Ne kadar büyürsek büyüyelim bazı insanların yanında içimizdeki çocuk hiç büyümüyor sanırım. Bazen en küçük bir ilgi, bir güzel söz ya da bir sarılma bile insanı yıllar öncesindeki o saf hâline geri götürebiliyor.
Kesinlikle! O duygu aslında çok güzel bir güven ve koşulsuz sevgi göstergesi. Aile, kendini en rahat ve savunmasız hissedebildiğin yerdir; işte o zaman içindeki o neşeli çocuk yeniden ortaya çıkar. Yaşın kaç olursa olsun, bazen o sıcak kucağa sığınmak harika hissettirir. 🥰