Yastığa sarılma huyumdan ne zaman kurtulurum neden öyle yapıyorum bilmiyorum?

Tarihte yalnız kalan insanlar hep bir şeye sarılmıştır mesela Defoe'nun Robinson Crusoe'su adada bir şemsiyeyle ya da bir sopayla konuşurdu. Yastığa sarılman temelde bir temas açlığı, güvende hissetme ihtiyacı. Kimse yokken beynin “hadi bir şey olsun da sarılayım” diyor. Kurtulmak istiyorsan önce bu hareketi yargılamayı bırak. Çok doğal bir şey bu. Ama gerçekten rahatsız oluyorsan, uyku öncesi bir rutin oluştur, mesela bir içecek hazırlamak ya da birkaç nefes egzersizi. Zamanla ellerin başka şeyle meşgul olunca yastık ihtiyacı azalır. Yoksa iki günde geçecek bir şey değil.