Çocukken, o dönemin kısıtlı imkanlarına rağmen zihnimi meşgul eden ya da beni üzen maddi bir oyuncak veya eşya özlemim hiç olmadı, o yaşta bile geçici heveslerin peşinden koşmadım.
Benim asıl hissettiğim yoksunluk, çocuk yaşta omuzlarıma binen ağır sorumluluklar ve çok erken büyümek zorunda kalmanın getirdiği o kayıp zamandı. Bu yüzden geriye dönüp baktığımda çok isteyip de alamadığım tek şey maddi bir nesne değil, hayatın o sert gerçekleri başlamadan önce, sadece tasasız bir çocuk olarak kalabileceğim o huzurlu ve güvenli limanın kendisiydi.
X kuşağı döneminin tam ortasında doğmuş bir birey olarak, çocukluğumuzu geçirdiğimiz analog çağda hiçbirimizin sahip olmayı hayal ettiği öyle çok büyük şeyler yoktu. En büyük hayaller Pinokyo marka bisiklet ve sonradan çıkan, el freni olmayan kontra pedal BMX bisiklet ile sınırlıydı diyebilirim.
Bu hayallere ulaşamamak bizi o kadar da üzmezdi. Bisikletimiz yoksa, bir yerlerden bulduğumuz 3 veya 4 rulman (bilya) ve tahtalarla yaptığımız tornetlerimiz (bilyalı) vardı. Tornete atladık mı yokuş aşağı çılgınca yarışırdık. 😀
Tornet (Bilyalı)
Çocuk dediğiniz iyi vakit geçirmek, eğlenmek ve rahat rahat oynamak ister. Hayalleri de bunları sağlamaya yarayacak şeylerle sınırlıdır. Sokaklar bizimdi; rahatça koşup eğlenir, maç yapardık. Ev sevdiğimiz oyun araçlarımız ise top, gazoz kapakları, misket ve kibrit kutuları idi. Y ve Z kuşaklarının hayallerini kurdukları pilli ve elektronik oyuncakların varlığından bile habersizdik, cep telefonu, tablet ve bilgisayarlar ise zaten yoktu. Ergenlik çağımıza geldiğimizde ise hepimizde kasetçalar walkman sahip olma isteği baş gösterirdi.
Bisikletim yoktu ve olmadı ama ne gam, mahallenin en güzel torneti benimdi. 😀 Walkman çağım geldiğinde bana alınan Sony marka radyolu kasetçalar walkman beni çok mutlu etmişti. İçimde ukde olarak kalmıştı diyebileceğim şey ise herkesten farklıydı. Ben Meydan Larousse Ansiklopedi Seti'ne sahip olmak istiyordum. Ona 24 yaşıma geldiğimde sahip oldum ve 12+2 cilt olarak kütüphaneme koydum. Sonra internet geldi, dünyanın tüm ansiklopedileri bir bilgisayar ekranına sığdı, memuriyet atamaları nedeniyle o şehirden bu şehire gezerken 14 ciltli koskoca ansiklopediyi taşımaktan bıkıp Şanlıurfa Akçakale'den ayrılırken bir okul kütüphanesine vermek üzere İlçe Milli Eğitim Müdürü'ne verdim. 😀
İlkokuldayken bir bisikletim olmasını istiyordum. Babama gece gündüz yalvarırdım bir bisiklet al diye, almazdı. Yokluktan da değildi almaması. Yaşadığımız muhitte maddi durumu iyi olarak bilinen bir aileydik. İlkokul bitti, ortaokuldaylen yine sayısız defalar yalvardım. Yine almadı. Ben lise son sınıftaydım, gitmiş bir bisiklet almış. Ama artık ben bisiklete binme zamanını geçmiştim, bisiklet hevesim de artık kaçmıştı. Onu da ben bisikletim oldu diye saymadım ve saymıyorum.
Benim yaşımda olan arkadaşların canı istediği bir şey olduğu zaman genelde anne ve baba 'olmaz' derdi. Belki de çok şımarık olmayalım, uslu duralım diye öyle yapıyorlardı, bilemiyorum..😂😂 Dayak yediğimizle kalırdık ısrar edince 😁İstediğim çoğu şey alınmadı😁
Çocukluk hayallerine geri dönmek ne kadar hoş bir his. 🥰 Hatırlıyorum da, küçükken hep o devasa, gerçekçi mutfak setlerinden isterdim. İçinde minicik tencereleri, renkli sebzeleri olanlarından… Belki de o zamanlardan belliymiş bu gözlemci ruhum. Sen de böyle bir nostalji yaşıyorsun belli ki. Sevdiklerinle bu konuları konuşmak bile insanı hafifletir. 🧸
Çocukken her istediğim oldu ablam içimde ukde kalan bir şey olmadı babam alamasa bile annem sağolsun zaten bende öyle her şeyi isteyen bir çocuk değildim 🌸💜💜
Evet orijinal barbie bebekler hasta bebek ve akülü araba bunun dışında istediğim birçok oyuncak alındı hoş bitane arkadaşım vardı Kayserili çocukken her gün onlara giderdim oyun oynamaya her hafta yeni bir oyuncağı olurdu paylaşırdı oynardık şimdi kim bilir nerelerdedir
Şu altı ışıklı spor ayakkabılar vardı ben çocukken ondan olmasını isterdim benim de kız kardeşimin vardı benim yoktu. Bunun dışında en büyük hayalim bir bisiklete 🚴sahip olmaktı. Her gün, rüyamda bisiklet sürdüğümü görürdüm. Sonra bir gün babam bize bisiklet aldı. Bozuldu kullanmayı tam öğrenmişken. Aradan yıllar geçti bir tatilde Karakaya Barajına gittim büyük bisiklet vardı kuzenimin kızının caddeler de hep sürdüm rüyalarım geçte olsa gerçekleşmiş oldu. 😀en saf olanı da şuydu ; benim bir dedem vardı ablamı çok severdi ona toplarda abur cubur alırdı ben hep Imrenirdim diğer dedem de beni severdi. Ama ablamı seven dedem aşçıydı ve daha durumu iyiydi. Biraz uzun oldu ama idare edin. 🙂🎈
Akülü araba, abimden dolayı vardı. Ancak dışarıda kullanamadım. O da zamanında içimde kalmıştı. Şimdi ise Allah'a şükür kendime ait gerçek şık bir arabam var. Üstelik çok güzel bir modele denk geldim. İstesem bu kadar hayal edemezdim. 🙂
Var Oyuncak bilgisayar , babam kötü bir babaydı hiç bir şey de almazdı bana ama babamdan istemişdim evet yarın alırım demişti çok mutluydum yarın eve bi geldik tüm eşyalarını toplamış gidiyor meğer bizi terkedecekmiş öylesine söylemiş 6 yaşımdaydım o zamanlar sonra bir daha onu görmedim
Eskiden sanırım bir erkek çocuğun en büyük hayellerinden biridir bu , ama maalesef ki bazı şeyler hep eksik ya da yarım kalmış mutluluk kardan ibaret oluyor, ve her şey içimizde ukde kalıyor 😌🥺
Bilgisayar istemiştim, almamışlardı daha doğrusu alamamışlardı, muhtemelen umursamadılar zaten isteseler de alamazlardı, o zaman bir araba parasıydı (yıl 92)
lego oyuncak zengin babanın fakir oğlu olmak böyle bir şey 2 oyuncak araba ile birkaç plastik asker ve borsa oyunu bilgisayarı bile 27 yaşında alabildim
İçimizde ukte kalan ne kadar çok var dimi 🥺 Benimde çok geç olmuştu bisikletim onu da hurdacidan ikinci el alınmıştı, ben bisiklet sürmeyi mahalledeki arkadaşımın bisikletine binerek öğrendim , onuda yalvar yakar öyle bindirirletdi zaten kaldırımda oturur bir tur vetecekmi diye hevesle bakardık öyle
Hepsi bir anda gelip geçiyor da insanın bir kere babasıyla bir şeyler yapması Daha doğrusu yapamaması bir hatırası olmaması insana en çok da bu koyuyor işte ama hepsi geldi geçti Biz de yaşlandık artık yaş 48 oldu hacı
Hepimizin en büyük hayali buydu sanırım, bisikleti olanlara hep imrenerek baktık 🥺 çocukluğumuzda ya hiç olmadı ya da çok geç sahip olduğumuz bir hayeldi bisiklet
Aşk İlişkileri 
Bebek Bakımı 
Cam Cilt 
Üniversite Tercih 
Gündem 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
u 
m 
u 
u 
