Belli bir yaştan sonra insan gerçekten olgunlaşıyor mu, yoksa artık kandırılmamayı mı ögreniyor?

Aslında ikisi de biraz doğru ama farklı şeyler anlatıyor. Yaş ilerledikçe insan mutlaka bazı deneyimler biriktiriyor; bu da doğal olarak daha sakin düşünmeyi, daha az tepki vermeyi ve olaylara daha geniş açıdan bakmayı getiriyor. Bu yönüyle “olgunlaşma” denebilir. Ama bir yandan da insan, hayat içinde yaşadığı tecrübeler sayesinde insanları daha iyi tanımayı öğreniyor. Yani her söze hemen inanmamayı, her davranışı yanlış yorumlamamayı ama aynı zamanda kolayca da aldanmamayı geliştiriyor. Bu da “kandırılmamayı öğrenmek” gibi görünüyor. Aslında en doğrusu şu: Yaş ilerledikçe hem olgunlaşıyoruz hem de tecrübe kazanıyoruz. Biri kalbin, diğeri aklın biraz daha dengede çalışması gibi.

Belli bir yaştan sonra "kayda değer" ifadesinin anlam ve önemini daha iyi ve daha yerinde öğreniyor insan.

Tecrübe hayatta yenen kazıkların bileskesidir. Haliyle ne kadar uzun yaşam o kadar çok yenmiş kazık. 🤣

Zaman sadece armutları olgunlaştıyor güEzellik bence Aman yerine çok gezen çok okuyan daha çabuk olgunlaşıyor

İnandığını, bildiğini ya da bulduğunu gerçekten yaşamaya başlıyor

Yediği kazıklar ayrı bir tecrübe olunca daha da olgunlaşıyor

Yaş ve yaşanılanlar buna etken yaş almayipta yasadiklari cok agir izler birakan insanlar var.

Aaa neydi ya şeyola şeyola olmamayı mı öğrenmek

böyle bi cümle vardı 🤣

Eski saf halimi özlüyorum

Mecburen olgunlaşıyoruz.