İnsan ne zaman şeytanlaşır ; hata yapınca mı yoksa yaptığı hatayı savununca mı?

İnsan fırsatını bulduğu anda şeytanlaşır. İçinde olanı açıpa çıkaracak ortam olulsun yeter ki...

Başkalarının ona yaptığı hataları anladıktan sonra. Doğasında şeytanlık olan yaptığı hatalarla asla üzleşmek cesareti bulamaz, başkalarını suçlar

İnsan, kaybedecek hiçbir şeyi olmadığını düşündüğünde şeytanlaşabilir. Çünkü çoğu insanı kötülükten alıkoyan şey; zaafları, sevdikleri ve kaybetmekten korktuğu hayatıdır. Güzel bir hayatı olan, o düzeni bozmayı göze almak istemez. İnsan bazen çıkarları için bile şeytanlaşmaktan korkar; tabii bunlar iyi anlamdaki çıkarlardır. Ama karşısında kendinden daha zayıf birini gördüğünde ve ona gücünün yeteceğini düşündüğünde, içindeki karanlık taraf ortaya çıkabilir.

Bence mesele hata yapmak değil… insan hatasını kabul edebildiği sürece hâlâ insandır. Asıl sıkıntı, yanlışını görmesine rağmen onu savunmaya devam edince başlıyor. Orada biraz kalp de değişiyor, bakış da.

Zeytinyağı gibi üste çıkmaya çalışınca şaytanlaşır bence

Hata yapmak cok dogal önemli olan onu farkına varmak yaptıgı hatayı savunuyorsa şeytan