Sen nasıl bir insansın?

Nasıl bir insan olduğumu bilemeyecek kadar değişkenim. Fakat tanımlamayı biliyorum.

Arafta kalmış insan.
Güzel duyuluyor değil mi? Havalı bir isim gibi ama içi öyle değil, hiçbir zaman öyle olmadı.

Hayata temas edemeyen ama ondan tamamen de kopamayan bir form, ne ileri gidebilen ne geri dönebilen, zamanın içinde sürüklenip duran ama hiçbir yere varamayan bir bilinç. Yaşamak bir eylem değil de, sadece devam eden bir zorunluluk gibi. Nefes alıyor ama yaşamı hissedemiyor. Düşünüyor ama anlam bulamıyor. Evren kadar geniş bir boşluk var. Dışarıdan bakınca insan, içeriden bakınca zincirli bir hayvandan hallice.

Bazen öfke kalıyor geriye. Sebebi net olmayan, sadece var olan bir öfke. Ve o öfke bile anlamsız. Sadece içeride süregelen sonsuz bir döngü.

Tanım belki budur... Ne yaşayabilen ne de tamamen yok olabilen, sıkışmış bir form.

Bu farkındalık eminim dünya kadar kıymetlidir...

Her hesaplaşmadan kaçıyorum belki ben. En çok kendimle yüzleşmekten korkuyorum. Gölge yönlerim ile...

Buna ihtiyacım olduğunu düşünüyorum