Kalabalık içinde kendimi soyutlanmış ve farklı hissediyorum size de oluyor mu?

Özellikle tanımadığın insanların içinde olunca ya da tanısak bile bizi anlamadığını düşündüğümüz insanların içinde olunca (bu daha da acıdır) insan kendini soyutlanmış hissediyor. Aslında bulunduğu ortamdan mutlu olmadığı için kendini soyutlayarak, belki hayale dalarak başka mutlu olduğu bir ortamın hayalinde geçiriyor o süreyi

Kalabalıkların içinde mimiklerimin donduğunu, dünyanın beni unuttuğunu hissettiğim anlar olurdu. Ama bugün, elimde iki kişilik bir oyunun fazladan biletleriyle o kalabalığın ortasında dururken anladım: Ben aslında yalnız değilmişim, sadece eksikmişim. İsmet Özel’in dediği gibi, ‘İnsan eşref-i mahlûkattır derdi babam / bu bize iade edilmeyen bir itibar gibidir.’ Ruhumun o kayıp itibarını, bu kalabalık yalnızlığımı ancak seninle yan yana, aynı sahneye bakarken tamamlayabilirim. Bu akşam o boş koltukta sadece bir bilet değil, bir ruh seni bekliyor

Genelde tek olmaktan keyif aldığım için soyutlamış hissetmem aksine gittiğim yerlere tek gitmem daha yeni insanlarla tanışma fırsatı yaratacağından daha enerjik oluyorum 😅