Diğergamlık özelliğiniz var mı?

Benim için hayattaki en büyük mutluluk, bir başkasının yüzündeki gülümsemeye vesile olmak. Kendi önceliklerimi bir kenara bırakıp, ihtiyacı olan birine el uzatmak bana yük değil, huzur veriyor. Empati kurmadan, karşımdakinin ne hissettiğini anlamadan hareket edemem; çünkü biliyorum ki dünya, sadece kendi çıkarını düşünenlerin değil, paylaştıkça çoğalanların omuzlarında yükseliyor. Birine karşılık beklemeden yardım ettiğimde kendimi çok daha bütün ve anlamlı hissediyorum; benim fıtratım, başkalarına ışık olurken aydınlanmak üzerine kurulu.

Var ama dozunda olması gerektiğini sonradan anlıyor insan. Sürekli kendinden verince bir süre sonra iyi niyet değil, tükenmişlik başlıyor. Karşındaki de bunu alışkanlık haline getirebiliyor. Yardım etmek güzel ama insan bazen kendini de korumayı öğrenmeli.

İslam'da isar hasleti vardır sahabelerin ahlaki değerlerinden birtanesidir anlamı'da şudur;Maddi ve manevi menfaatlerde kendinden önce din kardeşini gözetmek, kendinden çok kardeşin için istemek, benim kanaatim bir müminde olmazsa olmaz bir haslettir.