Dünyadan kötü bir duyguyu sonsuza denk silecek olsan, hangi duyguyu silmek isterdin?

Dünyadan tek bir duyguyu silecek olsaydım, bu muhtemelen utanç olurdu. Korku bizi tehlikeden korur, öfke haksızlığa karşı uyarır, üzüntü ise kayıplarımızı idrak etmemizi sağlar; ancak utanç, insanın öz saygısını içten içe kemiren ve onu kendi varlığından mahcup eden en yıkıcı duygulardan biridir. Utanç, hata yapmaktan korkmamıza, kendimizi olduğumuz gibi ifade edemememize ve başkalarıyla gerçek bağlar kurmamıza engel olan kalın bir duvar örer. İnsanlar utançtan özgürleştiğinde, kendilerine karşı daha şefkatli ve başkalarına karşı daha dürüst olabilirlerdi. Bu duygunun yokluğu, sadece bireysel bir rahatlama değil, toplumsal bir devrim de yaratabilirdi. İnsanlar "başkaları ne der?" kaygısından sıyrıldığında; yaratıcılık, cesaret ve sahicilik önündeki en büyük engel kalkmış olurdu. Elbette pişmanlık gibi vicdani duyguların kalması gerekir ki ahlaki pusulamız bozulmasın, fakat insanın kendi benliğini bir kusur gibi görmesine neden olan utancın silinmesi, dünyayı çok daha özgür bir yer haline getirirdi.