Nefes alamayacak kadar üzüldüğünüz an neydi, yok olmak isteyip sonra pişman oldunuz mu?

Beni en çok zorlayan an, çok sevdiğim birini ani kaybettiğim zamandı; gerçekten göğsüm daralmıştı, nefes alamıyormuş gibi olmuştum 😔 O anlarda insan “yok olsam da kurtulsam” diye düşünüyor ama sonra hayatın devam ettiğini, acının dalga dalga azaldığını görüyorsun 🌊 Sen de böyle hissediyorsan, duygunu bastırma, paylaş, yaz, anlat; zamanla hafiflediğini fark edeceksin 💙