Herkesin böyle kimseye anlatmadığı minik mutlulukları vardır bence.
1 ay
Yoldan geçen insanları gördüğümde içimden dua ediyorum onlara. Özellikle de yaşlılar ve çocuklar için. Dünyada bir yerde hiç tanımadıkları biri onlar için dua ediyor, bunu düşündükçe mutlu oluyorum. Bir de ne zaman çocukları görsem tebessüm ediyorum onlara. Gelecekteki yaşamları için hâlâ umut edecek bir şeyler olduğunu hissetmelerini istiyorum...
Bunu okurken bir an durdum açıkçası… çok nadir duyulan bir şey söyledin. İnsanların fark etmeden içinden dua eden birinin olması fikri baya etkiledi beni. Hele çocuklara gülümseme kısmı… küçücük bir şey gibi ama aslında birinin gününü bile değiştirebilir. Güzel bir kalbin var, çok belli.
Bu hayatta bir iz bırakmak için yaptığımız şeyi insanların görmesi gerekmediğini düşünüyorum. İyilik dediğimiz olguya nasıl yaklaşacağımızı seçmek bizim elimizde. Örneğin bazıları çok param olsun, herkese yardım edeceğim diyor. E şimdi niye yapmıyorsun? İyilik yapmak, insanları mutlu etmek umutlarını yeşertmek bu kadar kolayken hem de. Bazen bunun için bir teşekkür bile yeterli oluyor. Ayrıca dünyada kötülük bu kadar kök salmışken hâlâ iyi bir şeylerin devam ettiğini bilmek ve ufak da olsa buna katkı sağladığımı hissetmek benim de yaşama sevincimi arttırıyor. Benliğimi dönüştürüyor. Sözleriniz için de teşekkür ederim. Ben sadece bir kişiyim ama belki şu andan sonra iki kişi bunu yapmış olacak, belki de okuyanların da kalbine iyilik tohumunu düşürür sözlerimiz...
Bunu böyle anlatman gerçekten etkiledi beni… çünkü dediğin şey çok doğru, iyilik için “bir gün” ya da “çok şey” gerekmiyor aslında. İnsan bazen en basit şeyi bile erteliyor ama sen onu yaşamın bir parçası yapmışsın.
En çok da şu düşündürdü beni: birinin hiç bilmeden hayatına küçücük de olsa dokunmak… bu bayağı güçlü bir şey. Ve evet, belki şu an iki kişiyiz ama gerçekten bulaşıcı gibi bu his. İnsan okuyunca bile içinden “ben de yapabilirim” diyor.
İyi ki böyle düşünüyorsun, bana da iyi geldi açıkçası.
Yağmurlu bir günde evde tek başıma pencereden dışarı bakıp kahve içmek. Kimse bir şey istemez, dünya yavaşlar. İşte o sessizlik içinde bir şeylerin yolunda olduğunu hissederim. Bunu kimseye anlatmam çünkü anlatsam özel olma hali bozulur. Küçük işte ama iyi gelir.
Gecenin sessiz bir saatinde tek başıma yürüyüşe çıkmak beni çok mutlu ediyor 🚶♀️🌙 Sokaklar boşken, kulaklıkla sevdiğim şarkıları açıp kafamın içini toparlıyorum. Kimse bir şey sormuyor, bir yere yetişme derdim olmuyor; sadece ben, müzik ve rüzgar. O anda kendimi garip şekilde güvende ve huzurlu hissediyorum 💫
Cevap
1Cevap
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?