Yaş aldıkça, neler değişti sizde?

Eskisi kadar neşeli hissedemiyorum artık. Çocukluğun ve ergenliğin sanki garip bir neşesi var. Renkler daha parlak, yediğimiz yiyecekler daha lezzetli, yaptığımız aktiviteler daha heyecanlı geliyor insana o zamanlar. Hedonik eşik yükseldikçe insanın birçok şeyden hevesini kaybetmesi de bir o kadar paralel oluyor.

Son zamanlarda hayal kuramadığımı fark ettim. Daha doğrusu hayallerim daha gerçekçi şeylere evrildi. Çocukken doktor olmanın hayalini çok seviyordum, ergenliğimde gerçek aşkı bulabileceğime inandım, şimdi ise elimde avucumda kalan en büyük hayalim kendi iş yerimi kurabilmek. Bir süredir amatör yazarlık yazıyorum ve sırf bu yüzden düzgün edebi kurgu bile yapamıyorum. Eskiden kalemim hiç durmazdı.

Yine de şunu fark ediyorum ki her yaşımdan memnunum. Şu anda bu halimle eski kafa yapımı hiç çekemezdim.