Aşırı kaçıngan biriyim, ve stresli nasıl aşarım?

Şu anki halin senin kaderin değil bu sadece çocukluğundan bugüne getirdiğin bir zırh. Bu zırh seni bir zamanlar korumuş olabilir ama artık sana ağır geliyor. Onu bir anda fırlatıp atamazsın ama önce bir düğmesini çözerek başlayabilirsin. Kendine karşı sabırlı ol.

Arkadaş sahibi olamamak, o göğüs daralmasıyla birleşince dünya senin için sadece tek kişilik bir hücreye dönüşüyor gibi hissettirebilir. Ama burada en önemli nokta şu: Sen arkadaş istemediğin için değil, yakınlığı bir tehdit olarak algıladığın için yalnızsın

Senin yaşadığın gibi durumlarda ilaç tek başıma bir çözüm değil sadece o anki anksiyeteni yatıştırmak için kullanılan bir yatıştırıcı. İlaç tedavisi ile beraber psikoterapi alarak bunun üstesinden gelebilirsin

Şu an hissettiğin o tıkanmışlık ve kimsenin seni anlamadığı duygusu, bazen o daralmanın kendisinden bile daha ağır gelir. Tek sen değilsin. Her ne kadar şu an dünyada bu yükü taşıyan tek insan senmişsin gibi hissetsen de, seninle aynı bedensel tepkileri veren, aynı boğulma hissiyle eve kaçan binlerce insan var. Sadece onlar da senin gibi bunu gizliyor, kendi hücrelerinde yaşıyorlar. Bu hissin hiç geçmeyeceğine dair o inanç da aslında o yoğun kaygının bir parçası; zihin o an karanlıktan başka bir şeyi göremez hale geliyor.

Daha önce psikoloğa gittiniz mi?

Anlattığınız şeyler çözümsüz değil sadece o zor olan ilk adımı atmanız gerekiyor

Yaşadığınız durum sadece ilaçla çözülecek bir durum değil şema terapi veya BDT uzmanlık alanı olan bir psikolog görüşmeniz size çok yardımcı olacaktır

Ailen seni seviyor ve korumaya çalışıyor ama şu an senin neye ihtiyacın olduğunu en iyi sen ve doktorun biliyorsunuz. Kullanmazsan duramayacak gibi hissettiğin o anlarda, bu ilacın sadece bir destek olduğunu, asıl gücün senin içinde bir yerlerde iyileşmeyi beklediğini unutma. Sen bir suç işlemiyorsun, sadece sağlığın için gerekeni yapıyorsun. Kendini bu yüzden suçlu hissetme.