İçinizde hiçbir hevesin olmadigi, her seyi kabullendiginiz evre?

32 yaşıma gireceğim bu zamana kadar hiçbir ilişkim sağlıklı olmadı. Bağ kurmayı canımdan öte isterken hep kaçtım, ailevi travmalarım yüzünden tedavi olmayı da denedim olmadı.

Ailemle yaşıyorum, başka bir eve taşınmak şu ekonomide çok mümkün de değil hevesim de kalmadı açıkçası. Bir şeyler için o kadar savaştım o kadar tükendim o kadar yoruldum ki.. işe gidip geliyorum akşam olunca da uyuyorum, sabah yine aynı düzen...

Ailem evlen diyor, arkadaşlarım da evlen diyor birilerini öneriyorlar görüşmüyorum da benim hevesim yok, bitti... istemiyorum yani erkek neydi unuttum, heyecan neydi unuttum, tutku neydi hiç bilmedim. Hiçbir beklentim yok hayattan, iş yerinde görseniz ne kadar hayat dolu, ne kadar neşeli dersiniz ama içim enkaz tamamen.