Çok samimiyet gerçekten saygıyı azaltır mı, iyilik ve sevgi neden suistimal edilir?

Evet, bazı durumlarda fazla samimiyet saygıyı azaltabilir ama bu “samimiyet kötüdür” demek değildir. Buradaki asıl mesele denge ve sınırdır. İnsanlar bazen yakınlık arttıkça karşısındakini “her şeyi tolere eder” gibi algılayabilir. Özellikle sınır çizilmediğinde, şaka–ciddiyet çizgisi bulanıklaştığında ya da sürekli anlayış gösterildiğinde, karşı taraf bunu bir zayıflık gibi yanlış yorumlayabilir. Bu da saygının zamanla zedelenmesine yol açabilir. İyilik ve sevginin suistimal edilmesinin nedeni de genelde aynı noktaya dayanır: sınırların net olmaması. Bazı insanlar karşısındakinin iyi niyetini fırsata çevirebilir. Çünkü insan doğasında, izin verilen kadar ileri gitme eğilimi vardır. Eğer “buraya kadar” denmiyorsa, bazı kişiler o çizgiyi zorlayabilir. Ama bu, iyi olmak veya sevmek yanlış demek değildir. Asıl önemli olan; iyi kalırken aynı zamanda sınır koyabilmek, gerektiğinde “hayır” diyebilmek ve kendine saygıyı koruyabilmektir. Gerçek saygı, samimiyetle birlikte sınırlar net olduğunda oluşur.

Aslında mesele “çok” olmak değil, sınırların kaybolmasıdır. İnsan fazla samimi olduğunda ya da sürekli ilgi ve sevgi verdiğinde, karşı taraf bunu zamanla alışılmış bir durum gibi görmeye başlayabilir; bu da saygının azalmasına veya verilen değerin fark edilmemesine yol açabilir. Çünkü sınır olmayan yerde değer algısı da zayıflar. İyilik ve sevginin suistimal edilmesi çoğu zaman kötü niyetten değil, insanların rahatlığa alışmasından kaynaklanır. Ama bu her zaman böyle olacak diye bir kural yoktur; doğru insanla kurulan ilişkide samimiyet saygıyı azaltmaz, aksine güçlendirir. Önemli olan, kendini tamamen geri plana atmadan, dengeyi koruyarak ve gerektiğinde sınır koyarak ilişkiyi sürdürmektir.