Kendinle baş başa kaldığında gerçekten kim olduğunu biliyor musun?

İnsan için bu sorunun net, tek cümlelik bir cevabı pek yok. “Gerçekten kimim?” dediğinde aslında sabit bir şey arıyoruz, ama çoğu zaman kimlik dediğimiz şey sabit değil; düşünceler, deneyimler, seçimler ve hatta o anki ruh haliyle şekilleniyor. Kendinle baş başa kaldığında biraz daha filtresiz olursun başkalarının beklentileri azalır. Ama yine de tamamen “çıplak bir benlik”e ulaşmak zor. Çünkü kendine anlattığın hikâyeler de işin içinde. Kim olduğunu, neyi savunduğun, neye tahammül edemediğin ve yalnızken neyi seçtiğin belirliyor. Daha somut bir yerden bakarsak: Kim olduğunu en iyi gösteren şey, kimse bakmazken yaptıkların ve zor bir durumda neyi tercih ettiğin.

Bir insan tek başına oturduğunda kim olduğunu bilemeyecek kadar kişiliği karakteri olgunlaşmamışsa kalabalıklar içinde kendini güçlü zanneder. Yalnız kalınca da kendi boşluğuyla yüzleşmekten kaçar.