Çok safım ne yapabilirim?

Ben de böyleydim. İnsanların kötü olduğunu düşünürsem ben de kötü olurum gibi bir psikolojim vardı. Etrafımdaki herkesten sen çok iyi kalplisin, safsın kelimesini duyuyordum. Ama hayata nasılsan onun tezatı ile sınanırsın. İyisen kötüyle, cömertsen cimriyle, merhametliysen vicdansızla. Ben de kötülerle sınandım ve sınanıyorum. Sevgilim dediğim insanın 2 yıllık sevgilisi varmış. Benim arkadaşım dediğim insan bunu biliyormuş. Diğer arkadaşlarım bu olaylar yüzünden arkamdan neler demiş. Ve sevgilim dediğim çoğun bana yapmadığı şey kalmadı. Keşke sadece yaptığı şey sevgilisi olsaydı. Yaptığı kötü şeyleri anlattım hiçbiri inanmadı abartma dediler. Ailem yok kimsem yok. Yabancı bir şehirde tek kalmıştım. Ama şu an ne o çocuğun hayatı güzel gidiyor. Ne de o kızlar seviliyor. Evet buraya yazamadığım daha kötü şeyler yaşadım. Ama iyi ki yaşadım. Çünkü bugüne kadar hep her insanın içinde az da olsa iyilik olduğunu düşünürdüm. Fakat yok. Bazı insanlar sadece kötüler. Saf kötüler. Herkes her şeyin farkında olup yapıyor. Yani sana demek isteğim bu hayatta bazen kullanılmak gerekiyor gelecekteki seni yapabilmesi için. Biraz bencil olmaktan zarar gelmez. Hayatta sadece kendini düşün. İyi niyetini bozma ama safta olma. (Kimseyi de çok yakın görme ailen bile olsa. En çok bu hayatta da kendini sev.) Mutlu, güzel hayatlarrr...

Önce kendini düşüneceksin kimseyi kendin gibi bilmeyeceksin tecrübeler edilecek ve dersler alacaksın mesela ya ben niye özür diliyorum benim suçum yok diyip kendini savunmaya geçeceksin yanlışlar görünce şüphelenince rahatsız olunca açıkça diyeceksin oldu ki yine yapıyor uzak durmaya çalışacaksın yoksa sizin de başınızı yakabilir bu sayede o insanın ne olduğunu göreceksin gerçek yüzünü uzak duracaksın çünkü saflık maalesef herkesi kendin gibi bilmek ama saflık aslında çok güzeldir ama kötülerin işine çok yarayabilir maalesef bende duygusal bir insanım saftım daha çok ama sonra tecrübelerle o akıllanma oldu çünkü şunu farkediyorsun? herkes sizin kadar iyi kalpli değil maalesef ki