Amacınıza giden yolda ahlak anlayışınızdan ödün verir misiniz?

Öncelikle asla kötü bir insan değilim ahlak anlayışım vardır gerçekten hani düzgün bir insan olmaya çalıştım Hep hayatım boyunca ancak bir tane arkadaşım var Bu arkadaşım hep ben merkezli bir arkadaş çok egoist Yani sürekli kendinden bahseder sürekli ben onu o şekilde yaptığım için o iyi der Mesela ne iş yapıyorsa her şeyi başımıza kalkar vesaire sonra bir kişinin ondan hoşlandığını söylemişti hatta ne isterse yapabileceğinden ve çocuğun Hani arkadaşımın ayaklarına kapanırcasına Hani onun deli gibi sevdiğinden bahsetmişti daha sonra sürekli o çocuk hakkında övünüyordu sonra biz bir gün arabasına bindik Ben sohbet etmeye çalıştığımda beni asla konuşturmadı sürekli kendisi attı lafa Ben de o gün dedim ki Tamam sen misin Hani beni bu şekilde konuşturmayan ben de o çocukla bundan daha yakın oldum artık o çocukla Ben arkadaşım o arkadaşımla o çocuk artık arkadaş değiller o çocuk artık arkadaşımı siklemiyor bile

Amacima ulaşmak benim için önemli ancak bunu yaparken ahlaki degerlerimden tamamen ödün vermeyi doğru bulmam Uzun vadede başarıyı sürdürülebilir kılan şeyin dürüstlük ve güven olduğuna inanıyorum Zor durumda esnek düşünmeye çalışırım ama başkalarına zarar verecek ya da etik açıdan yanlış olan bir yolu tercih etmem