İnsanlar yabancı biriyle sohbet ederken neden bu kadar rahat yalan söyler?

Buna ben de anlam veremiyorum. Doğru söylemek o kadar güzel bir şey ki. İnsanın saklayacağı bir şeyinin olması, dürüst olması, tüy kadar hafif hissettiren bir durum. Vicdanın rahat, kendinden eminsin. Çok yazık, bu muhteşem hislerden yoksun yaşıyor insanlar.

Hikâye yazıyor işte. Olduğum kişi ya*rak gibi. Şimdi boş bir adamım, asalaklık yapıyorum, geleceğim de pek parlak değil dese olmayacak. Diyor ki şöyleyim böyleyim, filan prensin torunuyum. Çok zenginiz aslında ama pederle tripliyim falan :D Yani aslında potansiyelim var benim biz de boş değiliz yani :D

Bazıları anonim olmanın rahatlığı ile kafasında kurduğu karakter ve yaşam hayalini gerçek gibi anlatır

Bu da onların kendi defteri istediklerini yazar beni hiç alakadar etmiyor