Toplumda insan illa ki değişir, mutsuzken ortama ayak uydurmak zorundadır falan. Yalnız kaldığınızdaki karakterinizle toplumdaki karakteriniz ne kadar farklı?
Toplumda takındığınız sosyal maske ile yalnız kaldığınızdaki haliniz arasında ne kadar fark var?
Yalnızken okurum ve yazarım. Sosyal pilim dolana kadar devam ederim. Acayip düzenli biriyimdir. Ama dışarı çıkınca salaş, böyle biraz y*vşak, sosyal kelebek oluyorum. Sigara içerim ama spor da yaparım. Yediğime dikkat ederim ama içki de içerim. Hayata romantik gözlerle bakar ve mutlu olurum ama insanlara sadece mantıkla yaklaşırım. Yani beni severler ama güvenen çok azdır :D
Yalnızken daha huzurlu daha kendimim. Mesela dışarıda kalabalıkta yürürken içimden eşlik ettiğimi şarkıyı ya da düşüncelerimi kimse bilemez. Ama yalnızken hepsini dışımdan konuşurum. Şairin de dediği gibi ne düşündüğünü belli edecek sorular sorarım.
Toplumdaki halimle yalnızkenki halim arasında ton farkı var ama özüm aynı diyebilirim 🖤 Kalabalıkta daha yumuşak, daha anlayışlı ve toparlayıcıyım; yalnız kaldığımda ise düşüncelerim çok daha keskin, analizlerim daha acımasız oluyor 😅 Bence herkesin bir “sessiz modu” var, önemli olan maskeyi değil, o sessiz modu tanıyıp sahiplenmek 💭✨