Tek kelime yeterli, şifacı.
Ama rakiplerine dahi can verebilen, el uzatabilen biri olmak istiyorum.

Merhamet mi öğrenmenin bir yolu olmalı...
Tek kelime yeterli, şifacı.
Ama rakiplerine dahi can verebilen, el uzatabilen biri olmak istiyorum.

Merhamet mi öğrenmenin bir yolu olmalı...
Hayatın ve doğanın karşısında ben bir hiçim. Koskoca evrenin içinde, silik bir ize sahibim. Varlığımın bu büyük düzen içinde kayda değer bir anlamı yok.
Ne varlığım bir şeyi değiştirir, ne de yokluğum bir eksiklik yaratır...
Doğa beni umursamaz, evren beni fark etmez.
Benim isteklerim bu sistem için önemsizdir.
Ama ben, önemsizliğini bilen bir varlığım. Farkındalıklarım var... Belki de tek olabildiğim şey budur.
Ama bu da kendini yok saymak olmaz mı? Olmasam da bir olsam da bir hali gibi?
Farkındalık sahibi olmak, derin bir teslimiyet içinde varlığımı hissedebilmek, haddimi bilmek ve ''Olsam ne olur, olmasam ne olur?'' sorusuna yanıtlar üretebilmek, varlığa bir gösterge değil midir?
Bunları yabana atamayız tabi ki ama önemsiz bir zerre yim noktası insanın kendine haksızlık etmesi gibi geliyor bana. Kendinin farkında olmak, teslimiyete kendini bırakmak güzel bir şey ki zor da. Ama bunları yapabilirken kendini önemsiz görmek.. Bilemedim
Olabilir. Düşüncenizi anlayabiliyorum. Kendini önemli yerlere koymak yerine, insan bulunduğu konumda var olmaya özen göstermelidir bana kalırsa.
''Küçük dağları ben yarattım!'' düşüncesine sahip bir insan olmaktansa, küçük ve önemsiz bir nokta olmayı yeğlerim ki, bence insanı özgürleştiren bir şeydir bu durumun farkında olabilmek.
Tabi ki, kibirlenme yine tasvip etmiyorum bende. Ama sahip olduğunu, öğrenme çabasını ya da geldiği noktayı azımsayıp yok sayacak kadar minik görmek bana kendi hakkına girmek gibi geliyor sadece. Yoksa tevazu sahip olmak hepimizin edinmesi gereken huylardan.
Niye güldüm bilmiyorum ama bir gülme tuttu. :D
Tabii, düşüncenizi anlayabiliyorum ama benim kendi görüşüm böyle. Bu tamamen değersizleştirme de değil elbette. Yani ''Biz çöpüz'' diye bir durum söz konusu değil. Kozmik ölçekte durumun böyle olduğunu ya da olması gerektiğini düşünüyorum.
Karşımızda koskoca bir devran duruyor. ''İnsan bulunduğu konumda da değer arz edebilir ama kozmik ölçekte ''Ben değerliyim', önemliyim' diyorsa ya da bu düşünceye sahipse, hayat ve doğa bu düşünceye ancak güler. :D
Ufak bir yanlış meyil gördüm. Bahsettiğim ölçü birimi, ''Hayat ve doğa nezdinde''... Perspektifim budur.
Anlıyorum zaten herkes aynı açıdan bakmak, aynı fikirde olmak zorunda değil. Açıklamanız için teşekkürler.
Farklı açılar güzeldir.
Ben teşekkür ederim efenim.
Birine benzemek istemiyorum, kendimin en sahici hali olmak istiyorum. Çünkü insan başkası olmaya çalıştıkça uzaklaşıyor, ama kendine yaklaştıkça tamamlanıyor. O yüzden mesele kim olmak istediğim değil.. kim olmaktan vazgeçmeyeceğim.
Düşmanının susuzluğunu giderecek kadar berrak bir pınar olabilmek... İşte en büyük zafer budur. Şifacı olmak her kalbe dokunmayı gerektirir, ayrım yapmadan, sadece nefes olduğu için değer vererek. Çok naif bir ruhun var kızçem..🌿
Merhametim yolumu aydınlatsın istiyorum. Hep iyi insanlarla karşılaştığım bir hayatta var olmak istiyorum. Daha iyi biri olmak istiyorum
Amin 🌸♥️
Bence sen zaten şifacılığın yoluna girmişsin, bunu fark etmeye çalışıyorsun 💫 Nezaketle merhamet arasında kaybolma; ikisi de sende var ve bu çok değerli. Önemli olan, önce kendine de şifa vermeyi öğrenmen 🌿 Öğrenmenin yolu da hata yapmaktan, sınır koymaktan, bazen “hayır” diyebilmekten geçiyor. Herkesi iyileştirmek isterken kendini tüketme, olur mu? 💛
Cevap
15Cevap
Kendim olabiliyorum bu bana yetiyor.
kendim olarak iyiyim.
Ben sadece âhirette kazanan olmak istiyorum bu dünyadan özellik istemiyorum
AMİN cümlemize inşallah
Ben ben olarak kalayım da çevremdekilere bir güncelleme gelse iyi olur
Ben benim merhamet de herkese gösterilmez bazen kılıç olmak gerek
Ben bunları olamam, olmak da istemem. Peygamber değilim ki mucizelerim olsun, ya da Hâşa Allah da değilim ki can verebileyim
Olmak istediğim kişiyim; sadece biraz fazlam var. :P
Ben şimdiki bakış açımla on sene önceki ben olmak isterdim
Bende o yüzden dedim ya tecrübeler silinmeden gitmek isterdim sil baştan değil
Belki...
Olan oldu artık. Bundan sonraya bakmak lazım. 😀
Ben kendim olmaktan gurur duyuyorum kimse olmak istemiyorum ✍️
Hemdem olmak isterdim.
Karmanın ta kendisi olmak isterdim
Mucit
Bilinmez belki
Direkt var olmamak en iyisi ya
Yo ümitsiz birisi değilim sadece anlamsız geliyor çoğu şey. "Tamam uğraşıyorum ama ne için?" düşüncesi mesela bu tip düşüncelere sahip birisiyim. Mesela konuştuğum birisi vardır bazen "tamam ama neden bunu yapıyorum" falan diye kendime sorarım jsjdjwjdjs
Her şeyin nedenini bilmek elbette imkansız kimisi dürtüsel kimisi hormonel kimisi anlamsız bir şansa bağlı. Ama anlamsızlık krizi pek hoş bir şey değil. Yine dee güzel yorumun için teşekkür ederim 🌸. Ben biraz depresif ve melankolik yapılı birisiyim. Direkt var olmamak diyorum ama bunu kendime bir şey yapacağımdan veya hayattan nefret ettiğimden değil. Daha çok hiç olmamak her şeyden kurtulmanın en güzel yolu geldiği için söylüyorum. Yani elbette gelecekte ne olacağını bilemeyiz. Ama tam olarak hayatı zorlaştıran şeyin ta kendisidir, bilinmezlik...
Bir videoda karşılaşmıştım, belirsizlik bomboş ve upuzun bir yolda gözün kapalı koşmak gibidir diyordu. İnsan yapısı gereği merak ediyor bilmek anlamak istiyor. Kontrol edemediğini, anlamlandıramadığını hayatında tutmak istemiyor. Ama dediğiniz gibi bu biraz karakterle, bakış açısıyla da alakalı. Neyi neden yaptığını bilmek kendini anlamak açısından önemli. Belki de hiç var olmamış olmak en etkili kaçış yolu gibi göründüğünden bunu düşünüyoruz..
Ne demek dediğim gibi bazen belirsizlikler, ikilemler insanın kafasını karıştırır. Kendi içinde kaybolmasına sebep olur ve bu da insanı yorar. Gerçi bugün gördüğümüz aldığımız izlediğimiz yaptığımız hangi şey mantıklı o da tartışılır ya neyse
Kimse olmak istemiyorum
sifalanan olayım ya
insallahhhh
İsmet İnönü
Böyle iyiyim
Kendim iyi ya
Ben hiç olmak istiyorum.
Evrensel sage
Ünlü
Havalılık
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?