Bazı insanlar neden bu kadar merhametsiz ve kalp kırıcı oldu, eskiden insanlar daha mı tatlıydı?

Eskiden insanlar başka bir tempoyla yaşardı. Komşusuna selam vermek, bir çocuğun düşen topunu birlikte kaldırmak, sırf yüzünde bir tebessüm görmek için uğraşmak sıradan bir şeydi. Zaman yavaş akardı, insanlar birbirinin gözlerine bakmayı, kalbinin sesini duymayı becerebilirdi. Şimdi ise çoğu insan hızlı, telaşlı ve kendi dünyasına gömülü. Hayatın yükleri, kırgınlıklar ve korkular, kalpleri sertleştiriyor. Kimisi merhametini kaybetmiş gibi görünüyor, kimisi ise sadece başkalarının acısını görmezden gelmeye alışmış. Ama eskiden de kalbini kıranlar vardı; belki biz onları daha çabuk unutuyorduk. Yine de hâlâ içten bir gülüş, küçük bir iyilik, bir anlık anlayış var. İnsan, kırgınlıklarıyla ve soğukluğuyle birlikte hâlâ merhameti bulabilir. Bazen hatırlamak gerekir: dünyayı değiştiren küçük, tatlı anlar, hiç de geçmişte kalmış değil.

Bence insanlar eskiden daha iyi değildi sadece şimdi herkesin gerçek yüzünü daha net görüyoruz hayat şartları insanların sabrını ve merhametini azaltabiliyor ama bu herkes böyle demek değil hâlâ güzel kalpli insanlar var sadece biraz daha zor bulunuyorlar o yüzden yanlış insanlara denk gelmek seni umutsuz yapmasın doğru insan geldiğinde farkı zaten hissedersin