Siz hiç ‘olduğu kadar’ sözünün teslimiyetinin verdiği huzurla yola devam ettiniz mi?

Evet, ettim. Çünkü insan bir yerden sonra her şeyi kontrol edemeyeceğini kabulleniyor. Sürekli oldurmaya çalışmak sadece yıpratıyor. Olduğu kadar deyince vazgeçmiş olmuyorsun, sadece kendini fazla yormamayı öğreniyorsun. İçinde hâlâ umut oluyor ama o yük biraz hafifliyor. Bazen en büyük huzur, her şeyi zorlamayı bırakınca geliyor. Ben de bazı şeylerde tam olarak öyle devam ettim.

Ne demişler, adım Hıdır elimden gelen budur.

Olduğu kadar, olmadığı kader.

Olmadıysa çay demleriz sıkıntı yok.

Bazen olmaz ve bazen olmadığı için şükür eder insan. Ben şükür edenlerdenim şikayetim yok.