Yüreğimin sesini dinlerim, içimden ne geliyorsa onu yaparım, az evvel kararsız kaldım mesela, sonra yüreğim dedi ki bana yapma dedi, ben de onu dinledim, bence yüreğim ve aklım arkadaş olmuşlar, ikisi de birbirini destekliyor, yürek ve akıl aynı doğrultuda buluşunca insan bahtiyar oluyor. Şöyle yapsam daha iyi olur demek yerine yüreğimin sesini dinliyorum
Kararsız kaldığımda genellikle bir adım geri çekilip durumu daha objektif görmeye çalışırım. Önce artı ve eksileri değerlendiririm, bazen liste yaparak seçenekleri somutlaştırırım. Ayrıca güvendiğim birine danışmak veya biraz zaman tanımak da yardımcı olur; bazen karar vermek için sadece zihnin sakinleşmesi gerekir. Eğer hala net bir karar çıkmazsa, küçük bir adımla denemek ve durumu görmek en pratik çözüm olur.
Kararsız kaldığımda karar vermek için acele etmem. Gerçi ben kararsız kalmıyorum genelde olaylar durumlar hakkında hemen karar verebilen bir insanım ama bunu yapamadığım zamanlar mutlaka geceyi bekler ve sakin kafa artı eksilerini yatırırım masaya. Belki saçma gelecek ama kendimi 3 parçaya bolerim. Bir yanım benle konuyu tartısırken diğer ben bizi izler ve durum hakkında itirazlarını dile getirir. Öyleli...
Sol Avucumu açarım içine Okkalı bir tükürük bırakırım sonra da Sağ elimin işaret parmağı ile o türküde hızlıca vururum tükürük nereye sıçradıysa Ben de o tarafa Giderim onu tercih ederim çok pratik değil mi😝
Ben genelde iki şeyi yapıyorum: önce kafamda “en kötü ne olur?” diye sorup riskleri tartıyorum 😄 Sonra da kısa bir yürüyüşe çıkıp telefonla oyalanmadan kendimi dinliyorum 🚶♀️ Kararsızlıkta kalmak yerine, yüzde yüz emin olmasam bile küçük de olsa bir adım atmayı tercih ediyorum, hareket ettikçe netlik geliyor ✨
Kişilik & Karakter konusunda 10,7b cevap paylaştı.
Hiç bir vakit bu durumu yaşamadım. Çünkü bilirim. En kötü karar , kararsız kalmaktan daha iyidir. Hayat istemekten çok , tercihler üzerine döner. Tercihlerde sizin isteklerinizi gösterir.