İyi niyet, yanlış anlaşılma pahasına da olsa korunmalı mıdır?

İyi niyet, insanın iç dünyasının en saf tarafıdır; onu korumak, aslında kendini korumaktır. Fakat iyi niyetin değeri, yalnızca varlığında değil, aynı zamanda nasıl taşındığında gizlidir. Körü körüne sürdürülen bir iyi niyet, zamanla insanı yıpratabilir; anlaşılmamak ise kalpte sessiz bir kırgınlık bırakabilir.
Yine de insan, başkalarının yanlış anlamasından korkarak özündeki temizliği terk ederse, geriye sadece temkinli ama eksik bir karakter kalır. Bu yüzden iyi niyet korunmalıdır; ancak akılla, ölçüyle ve kendine saygıyı kaybetmeden… Çünkü iyi niyet, sınırlarını bilmediğinde suistimale açık hâle gelir; sınırlarıyla birlikte ise gerçek bir erdeme dönüşür.
Asıl mesele, iyi niyeti kaybetmeden, onu doğru insanlara ve doğru biçimde sunabilmektir.