Pişmanlık duygusuyla nasıl başa çıkabilirim, keşke hiç yaşanmamış olsun dediğim şeyleri nasıl unuturum?

Sence bunu bu genel ortamda herkesin okuyup bileceği şekilde anlatmak ne kadar zeki insan işi?

Ben zaten hergun mesaide 20 den fazla kişiyi bu tür yaşadığı kişisel sorunlarinda dinliyor çözüm sunuyorum. O yüzden de bana dolu olmayan kah lak iletişimi lazım değil. Harbi arkadaşlık ve dostluk olmayan bir durumda fazlaya girmiyorum.

Yazdıgim ve ifade ettiklerim sence çok açık değil mi?

45 yas

Sana özellikle bana bir daha yazmayacagin yaşı bilerek yazacak kadar hayatı yaşamış ve görmüş biriyim. Kaldı ki, insanlarin ego ve kibrini 3.5 kelimeden anlayacak kadar bilgi sahibiyim. Basit insanları kendi ego ve kibrinde bırakmayı severim. Hadi bye bye